Siegfried Sassoon: Memoires van een man die op vossen jaagde

Ik heb al wel een biografie van hem gevonden

Siegfried Sassoon werd geboren in een welvarende familie in het Engelse Wiltshire (Kent). Toen hij vijf jaar oud was, gingen zijn ouders uit elkaar en wanneer Sassoons (joodse) vader een aantal maaden later aan de gevolgen van tbc overleed, kwam zijn opvoeding volledig in de handen van zijn (katholieke) moeder te liggen.

Sassoon ging naar Marlborough Grammar School en later naar Clare College in Cambridge. Zijn belangrijkste interesses waren jagen en poëzie. Toen hij 5 jaar na het verlaten van Clare College een parodie („The Daffodil Murderer“) schreef op het gedicht „The Everlasting Mercy” van John Masefield reageerde die laatste prompt met de lovende woorden dat Sassoon één van Engelands meest briljante rijzende sterren was.

Op de leeftijd van 28, net voor het begin van de dienstplicht, meldde Sassoon zich, net zoals zijn broer Hamo, aan bij het leger, om het land te verdedigen. Niet lang daarna sneuvelde zijn broer tijdens een actie in Gallipoli en Sassoon wou wraak nemen op de Duitse vijand door aan een aantal extreem gevaarlijke (zelfmoord-)missies deel te nemen. De legerleiding besloot hem hierna een tijdje verlof te geven en stuurde hem terug naar huis. In die periode verloor Sassoon zijn oorspronkelijk oorlogsidealisme en verweet hij de overheid de oorlog met opzet te verlengen. Zijn oversten stuurden hem daarop met de diagnose „shell-shock“ naar het militair hospitaal in Edinburgh, waar hij Wilfred Owen ontmoette. De twee raakten bevriend en later zou Sassoon de eerste uitgever worden van Owens poëzie.

In november 1917 werd Sassoon opnieuw naar het front gestuurd. Hij werd gepromoveerd tot Company Commander, maar ondanks de verantwoordelijkheid die die positie met zich meebracht, zette hij opnieuw een gewaagde actie op het getouw, die hem een ernstige wonde aan het hoofd kostte. Sassoon werd opnieuw naar Groot-Brittannië gestuurd en zou niet meer naar het slagveld terugkeren.

Vanaf 1928 heeft hij dit nog geschreven

1928. Memoirs of a Fox-Hunting Man. London: Faber & Gwyer.

1930. Memoirs of an Infantry Officer. London: Faber and Faber.

1936. Sherston’s Progress. London: Faber and Faber.

1938. The Old Century and Seven More Years. London: Faber and Faber.

1939. On Poetry. Bristol: University of Bristol Press.

1942. The Weald of Youth. London: Faber and Faber.

1945. Siegfried’s Journey. London: Faber and Faber.

1948. Meredith. London: Constable.

1956. Sequences. London: Faber and Faber.

1960. The Path to Peace. Worcester: Stanbrook Abbey Press.

Hier nog een hele site over de 1e wereldoorlog histoforum.digischool.nl/ict/aklink61.htm

bernadet

En dit is het definitieve antwoord:

Sassoon schreef na de oorlog een fictieve biografie, de 'Sherston Trilogy':

'Memoirs of a fox-hunting man' (1928)

'Memoirs of an infantry officer' (1930)

'Sherston's progress' (1936)

Bernadet

Nou Bernadet, je hebt weer heel goed je best gedaan! Dank je wel!

Ik begrijp nu wel dat de titel "memoires" niet zo letterlijk genomen moet worden. Hij spreekt helemaal niet over een broer, maar zegt juist dat hij zich zo eenzaam en alleen voelt dat hij een denkbeeldige vriend bedenkt!

"Sherston's progress" is dan mischien het derde deel. Hij gebruikt in de 'memoires' het pseudoniem George Sherston.

Ja die Sherston's progress is deel 3.

Er is trouwens veel over Sassoon te vinden, ook veel over zijn gedichten over WOI . Wel interessant eigenlijk.

Bernadet

die nu naar de steden gaat.