Arthur Japin - De grote wereld (boekenweekgeschenk)

Zoals meestal lezen boekweekgeschenken gemakkelijk, dat was bij dit niet anders. Een bijzonder onderwerp, dat ook met de nodige diepgang is uitgewerkt. Het verhaal in het kort gaat over Lemmy, een dwerg of liliputter die woont in een lillyputter dorp op Coney Island New York. De lilliputters die daar wonen, werken allemaal als variete artiesten. Dan wordt het dorp bedreigt door opheffing. Er lopen meerdere lijnen door dit verhaal, waarbij het verleden een grote rol speelt.

Net als alle anderen (uitgezonderd Rushdie, maar Woede kan je niet meer als een boekweekgeschenk zien!) moet Japin zich houden aan de 90 pagina's. Japin heeft echter een verhaal bedacht (gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen) dat schreeuwt om in minstens 200 bladzijden uitgewerkt te worden. Voor een boekweekgeschenk is het veel te complex en het laat de lezer aan het einde met een onbevredigend gevoel achter, omdat verschillende lijnen verder hadden moeten worden uitgewerkt.

Ik heb genoten van dit boekje. Het is uitstekend geschreven en het lot dat de hoofdpersonen erin treft, is ontroerend en heftig. Maar het verhaal is te complex van opzet om in een boekje van onder de 100 pagina's uitgewerkt te worden. Dat is dus erg jammer.

Dit boekenweekgeschenk zal een afknapper worden, voor iedereen die met Woede van Rushdie niks heeft kunnen aanvangen.

Hoe bedoel je? Ik kan niets met Rushdie, en nu zal volgens jou dit boekje ook tegenvallen?

En of ik een uitgebreider boek over deze problematiek had willen lezen is maar de vraag. Het is duidelijk genoeg.

Ik heb genoten van dit boekje. Het is uitstekend geschreven en het lot dat de hoofdpersonen erin treft, is ontroerend en heftig. Maar het verhaal is te complex van opzet om in een boekje van onder de 100 pagina's uitgewerkt te worden. Dat is dus erg jammer.

Dit boekenweekgeschenk zal een afknapper worden, voor iedereen die met Woede van Rushdie niks heeft kunnen aanvangen.

Het is allemaal nogal tegenstrijdig wat je schrijft rotor. Je hebt genoten maar toch wordt het een afknapper? Verklaar u nader

Vind je dit boekje lijken op Woede van Rushdie?

Bernadet

Ha ha, maar dat begrijp ik heel goed: dat je kunt genieten van een boek en dat het toch tegenvalt!!! Niettemin: Roel: verklaar u nader.

Hallo Marjo en Bernadette,

Ik heb inderdaad genoten van het boekje, maar op het einde kon ik een gevoel van teleurstelling niet ontlopen. Dus ja qua verhaal en qua stijl geslaagd, maar qua uitwerking niet (niet genoeg ruimte). Het is gewoon te complex van opzet om binnen 90 pagina's uit te werken. Sterke schildering van personages en omgeving. Ik voel dus echt mee met de ups en downs.

Maar het blijft een gemiste kans van Japin. Dit werkje verdient gewoon de lengte van een volwaardige roman.

Marjo, wat betreft Rushdie en Japin. Japin schrijft dus met een meerlagigheid zoals Rushdie in Woede deed. In dat opzicht kan het dus voor jou een afknapper worden. Ik zou zeggen proef zelf!

Bernadet, nee ik heb verder dan genoemde overeenkomst niet aan Rushdie's woede moeten denken. Woede is een miskleun van de commissie als boekenweekgeschenk. Maar als je Woede als een echte roman beschouwt, wat het gewoon is, vind ik het absoluut een geschenk uit de hemel!

Als laatste nog iets. Ik ben bewust niet op andere verhalenlijnen in gegaan om zo min mogelijk aan de lezers te verraden. Maar die verhaallijnen zijn groots.

Ik vergat nog wat belangrijks!

Dit boekenweekgeschenk en het daarna lezen van het interview met hem in nrc heeft mij uiterst niewsgierig gemaakt naar de rest van zijn oeuvre.