Junot Díaz - Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao

Flaptekst: Oscar Wao is een aardige jongen uit een Dominicaanse wijk in New Jersey, die kampt met overgewicht en liefdesverdriet. Hij droomt ervan de Dominicaanse Tolkien te worden en, vooral, een vriendin te krijgen. Maar Oscar zal nooit krijgen waar hij van droomt dankzij de fukú, de vervloeking die zijn familie al generaties achtervolgt en die hen verdoemt tot gevangenschap, marteling, ongeluk en bovenal een leven zonder liefde.

Vrij Nederland vond dit boek een verpletterend meesterwerk. Daarnaast won het de Pulitzerprize in 2008. Helaas is het aan mij niet besteed. De flamboyante stijl vol verwijzingen naar sf en fantasy figuren en de vele voetnoten, die op humoristische wijze de verschrikkingen van het Trujillo-bewind in de Dominicaanse Republiek beschrijven, konden mij niet bekoren. Een behoorlijk mondje Spaans spreken is ook handig, want lang niet alles is achterin in de woordenlijst terug te vinden. Maar mijn voornaamste bezwaar zijn de vet aangezette karakters, waardoor je niet met reële mensen te maken hebt en er geen binding mee krijgt. Voor een serieus bedoeld boek vind ik dat een minpunt. Talent heeft de auteur ontegenzeglijk, dus ik vind het toch wel een goed boek, alleen niet mijn smaak.

Staat die nog hier?? Het komt me zo bekend voor...maar dan heeft Dettie het wel gelezen?

Ik weet niet wat je bedoeld Marjo? Ik vond er geen verslag van in het archief.

O.. niet? Als Dettie het gelezen heeft, zou dat moeten. Ik zal eens kijken of ik dat boek nog heb. (dat bedoelde ik: dat het hier in huis is)

Nee, ik heb het niet gelezen, ik twijfelde aldoor maar iets aan de beschrijving weerhield me steeds, wat dat was, daar kan ik de vinger niet op leggen. Mijn gevoel klopte dus als ik berdine's mening zo lees. SF en Fantasy en die vet aangezette karakters, nee dank u.

Het idee is wel apart.

Dettie

Nou ik geloof niet dat jij het een fijn boek zou vinden, Dettie. Die verwijzingen kun je gewoon naast je neer leggen, ze zijn niet echt belangrijk voor het verhaal. Misschien is het wel leuker, als je die figuren wel kent, maar het is niet noodzakelijk. Het zijn vooral de overdreven karakters en situaties, die Amerikaans leuk zijn, die mij niet kunnen bekoren. En ik kan ook geen medeleven opbrengen voor types, die alle logica ten spijt het gevaar bewust opzoeken en dan het leven er bij laten. (Zoiets als : En tóch ga ik lekker op vakantie in de Gazastrook.) Het is deels wel een parodie, maar ik vind dat de serieuze ondertoon er niet in slaagt het boek op te tillen. Maar schrijven kan ie, nu nog een beetje minder kolder!

Marjo, mocht jij het boek willen hebben, dan niet te lang wachten met vragen, want het ligt klaar voor onze barbecue/boekenruil-middag. Of iemand anders?