Martijn Meijer - Arthurs Apocalyps (Debuut)

Ik vond het begin wel goed maar het verhaal stortte nadat Arthur in Amerika was aangekomen helemaal in. Een beetje filosofisch geneuzel. Het eind was ook heel vreemd.

Ik had ook dat ik het eigenlijk dicht wilde slaan. Maar ja, debuut hè dus maar doorgelezen.

Ja dat verslag... is inderdaad moeilijk. Ik heb er een hele tijd over gedaan tenminste.

Bernadet

Ik zal een poging doen straks..je ziet het wel verschijnen.

Ik heb gezien dat we het grotendeels eens zijn. Alleen zeg jij dat Arthur (wat een rotnaam!) vindt dat hij Onno moet gaan redden?

Hm, is dat zo? Ik dacht dat het alleen een soort nieuwsgierigheid was, "eens kijken wat die Onno nu weer uitvreet"..maar eigenlijk is het ook wel raar dat je daarom meteen het vliegtuig pakt!

Onno praat hem een schuldgevoel aan, over dat meisje, zoals hij steeds alles 'aanpraatte", zou dat het hem zijn?

Nee ik schrijf niet dat hij hem wilde redden maar dat de brief Arthur verontrust had.

Ik dacht dat vrij in het begin van het boek staat (ik geloof als Arthur in het vliegtuig zit) dat hij ongerust was om Onno omdat hij schrijft "Er staat iets groots te gebeuren daarna zal de wereld nooit meer hetzelfde zijn"

Ja Onno praat héél veel, maar achteraf blijkt het meer uitgesproken lucht te zijn dan enige gedachte van Onno zelf. Hij citeerde alles uit boeken en later citeert hij die Gordon King.

Bernadet

Marjo's verslag staat er ook op.

Klik hier: www.leestafel.info/martijn-meijer

marjo schrijft:

Er zal wel een reden zijn waarom het boek "Arthurs apocalyps' heet, maar aan mij is het niet duidelijk

Ik denk dat het Arthurs apocalyps was omdat deze ontmoeting het definitieve einde van de de vriendschap was. Onno was Arthurs wereld.

Ook was het bijna het einde van Arthur zélf.

Bernadet

Je kan best gelijk hebben, Bernadet. Ik vind het geen goede titel, maar iets anders verzin ik ook niet..

Ik heb even gekeken: Artur zit in het vliegtuig met die brief en zegt dan dat hij gegaan is omdat hij zich schuldig voelt. Onno beschuldigt hem min of meer ervan dat hij medelijden met hem had, dat Arthur zich verheven voelde boven Onno. Als Arthur probeert te begrijpen waar dat gevoel vandaan komt, komt hij er niet achter. Er staat wel dat Onno's ontwikkeling neerwaarts ging, en die van Arthur opwaarts, maar dat hoeft iemand toch geen schuldgevoel te geven?

Ik vind het dus eigenlijk helemaal niet geloofwaardig dat iemand zomaar een toch duur ticket koopt om iemand op te zoeken waar hij al bijna tien jaar niet meer bevriend mee is.

Dat de tweede helft een warboel is daar ben ik het helemaal mee eens.