Erik Vlaminck: Brandlucht

Pittig verhaal, qua vorm en qua inhoud.

Lees meer: www.leestafel.info/erik-vlaminck

Hoewel ook geen vrolijk verhaal, vond ik Suikerspin beter. Jij niet?

Ja, vind ik ook. Dat was misschien geen vrolijk verhaal, maar er zat meer humor is. Het was 'levendiger'.

Marjo schreef : Het is stilistisch een sterk verhaal, maar dat maakt het lezen ervan lastig. Steeds weet je dat je bepaalde dingen gemist hebt, niet goed begrepen - zoals de personages in het verhaal - met dien verstande dat de lezer terug kan bladeren.

Is het niet zo dat het te snel gelezen is. Van mezelf weet ik dat ik heel snel lees en daardoor bij boeken waarbij het snelle lezen eigenlijk niet kan, steeds terug moet bladeren. Is dat bij dit boek ook niet zo? Dat het niet zozeer aan de stijl ligt maar aan de manier van lezen?

Dettie

Dat gaat samen toch? Ik kan inderdaad niet langzaam lezen.

Bij dat boek 'godenslaap' is het zelfs zo erg dat ik het nooit uitgelezen heb.

Ik heb het zeker niet te snel gelezen, maar ik herinner me niet dat ik veel terug moest bladeren. (Ja pagina 14 heb ik een aantal keren gelezen, omdat ik niet kon geloven dat de Belgische meisjes blauwe geboortekaartjes kregen en de jongetjes rose.)

Ik geloof dat ik het verhaal tamelijk verbrokkeld vond. Dan speelde het zich weer hier af, dan weer daar. Met randpassages die min of meer buiten het hoofdverhaal vielen. Het was gewoon niet zo harmonieus als Suikerspin. Of misschien was de "rode lijn" wat minder aanwezig. Desondanks is het geen slecht boek, gewoon wat minder dan Suikerspin, dat een absolute topper is.