Agnès Martin-Lugand: Gelukkige mensen lezen &drinken koffie

Nou de titel beloofde wat, maar wat je nu vertelt, dat trekt me dan weer niet.

Hier de beschrijving zoals het achterop het boek staat

De 89-jarige Martin Udde wordt dood aangetroffen in zijn huis in het afgelegen Tornedalen, op de grens tussen Zweden en Finland. Hij is vermoord met een werpspies die traditioneel gebruikt wordt om zalm te vangen en zijn tong is op de grill gelegd. De lokale politie vraagt om versterking om deze gruwelijke moord op te lossen en de jonge rechercheur Therese Fosness vertrekt uit Stockholm naar het noorden. Maar is zij opgewassen tegen de weerstand

en tegenwerking van de plaatselijke bevolking? De mensen van Tornedalen voelen zich als Finssprekende minderheid niet serieus genomen door de Zweden. En de vermoorde Martin Udde blijkt een erg nare man geweest te zijn, die veel vijanden had. Wat aanvankelijk een eenvoudige moord leek, blijkt al snel een complexe zaak.

De man die stierf als een zalm is een spannende roman met mystieke kanten, een liefdesverhaal vol intriges en een boeiende

reportage van een subcultuur in de verdrukking, geschreven in de speelse, ironische stijl die Mikael Niemi zo populair heeft gemaakt.

Dank je..en nee, dank je wel..

Het was een mooi boek, waarin de moord eigenlijk maar een kleine rol speelt. Ik vind het ook niet echt een thriller, maar meer een boek over onderdrukking en hoe mensen daarmee omgaan. De een verloochent z'n afkomst en wordt juist heel fanatiek in het bestrijden van de ongewenste taal, terwijl de ander juist trots is op z'n afkomst en deze omhelst.

Ik begin inmiddels een beetje in het boek te vorderen en ik moet zeggen dat ik de horkerige Edward in zekere zin sympathieker vind dan Diana, die op mij een beetje overkomt als een drama-queen die wat te graag in haar verdriet zwelgt. Ik begrijp best dat ze haar man en dochtertje mist, maar ze zal toch zelf iets moeten doen om haar leven weer op de rails te krijgen.

Ik schiet inmiddels aardig op in het boek en het ontwikkelt zich wat mij betreft wel erg in een Bouquetreeks-achtige richting. Eerlijk gezegd ben ik ook niet zo gecharmeerd van boeken waarin de verliefdheid op een gegeven moment een hoofdrol gaat spelen.