Gemma Venhuizen - Alle bessen kun je eten (slb febr 2013)

Ik had daar wat minder last van dan jij, maar ik had er wel last van dat ik haar niet meer begreep, dat ik haar reacties veel te overtrokken vond inderdaad.

De constructie is knap, maar ik verwachtte wel een wat heftiger oorzaak dan dit. Deze opzet was eigenlijk te groot voor de aanleiding.

Ik mag nog niet lezen wat jullie zeggen, maar ik vind het een erg moeizaam boek. ik moet me er steeds toe zetten er in verder te lezen.

O jé, dan weet ik niet of het nog goed gaat komen.

Ik was er al bang voor dat het niet echt jouw boek is.

Jij houdt nooit zo van personages die niet echt veel doen.

Jammer want ik vind het wel een mooi verhaal.

Maar we wachten nog maar even je verdere bevindingen af.

Dettie

'Ze blijft op afstand' zeg je. Precies dat is Jasmijns karakter. Dan is het toch goed als de lezer dat ook zo voelt?

Niet het soort boek dat ik graag lees, maar ik erken dat het goed geschreven is. En nu even kijken wat jullie probleem is..

Lees meer: www.leestafel.info/gemma-venhuizen

Ik zie het niet zo zwart als jullie, of wil dat niet, kan ook!

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

het boek eindigt met de woorden: 'nooit omkijken. Alleen vooruit'

Dat is een positief einde. Ze zet een punt achter haar belevenissen en gaat verder. Het verhaal over de foto- expositie en haar teleurgestelde ouders is een fantasie toch? 'Dromen was het doel op zich'. Dit geeft aan hoezeer is nog moet groeien, ze is nog maar een kind, dat ineens volwassen beslissingen moet nemen. Waar ze niet op voorbereid is, want 'ze kan toch nooit iets goed doen'.