Erwin Mortier - Gestameld liedboek

berdine schreef : Als het maar niet té mooi geschreven is, zoals Godenslaap, en daardoor erg afstandelijk en klinisch wordt.

Kun je deze uitspraak nader toelichten, berdine ? Volgens mij klinkt "Gestameld liedboek" niet echt klinisch, noch afstandelijk (wat dan volgens voorgaande uitspraak zou betekenen dat het niet té mooi geschreven zou zijn).

Dettie schreef : Ik vind zoiets té privé.

Ik kan mij volledig terug vinden in deze uitspraak, Dettie. De vraag is natuurlijk, of je zo een onderwerp kunt brengen, zonder in eigen ervaring terug te vallen; Anderzijds, en dat heb ik niet in mijn recensie geschreven, leek dit boek mij toch een goed idee om de benadering door familie, en ook door het verplegend personeel, gemakkelijker te maken. Wij woonden onlangs een voordracht over "dementie" bij in een rusthuis, en zouden dit boek zeker aan het personeel willen aanraden.

Ja Lezer100 het is zo dat het voor mensen die midden in zo'n proces met hun ouders zitten mogelijk troost kunnen putten uit zo'n boek. Net als het boek Tonio van A F T van der Heijden misschien mensen kan helpen maar persoonlijk vind ik het te privé.

Je schrijft over iemand die bestaat of bestaan heeft. Connie Palmen schrijft ook over haar overleden man Ischa Meijer én over haar overleden tweede man Hans van Mierlo. Het gaat me te ver.

Maar van de andere kant kan het iemand steunen dat besef ik ook wel. Het dementieproces lijkt me erg akelig om mee te maken en als zo'n boek iemand kan helpen, alleen al door de herkenbaarheid, dan is dat fijn. En als boek voor verzorgend personeel kan ik alleen maar toejuichen.

Dettie

Lezer100 schreef : Als het maar niet té mooi geschreven is, zoals Godenslaap, en daardoor erg afstandelijk en klinisch wordt.

Kun je deze uitspraak nader toelichten, berdine ? Volgens mij klinkt "Gestameld liedboek" niet echt klinisch, noch afstandelijk (wat dan volgens voorgaande uitspraak zou betekenen dat het niet té mooi geschreven zou zijn).

Godenslaap is zó mooi geschreven, dat haast elke zin volmaakt is. Maar daardoor wordt je niet meegesleept in het verhaal, je blijft er als het ware van buitenaf tegenaan kijken. Overigens heeft niet iedereen dat zo ervaren. Het is enkel mijn eigen mening.

Ik vind het een erg mooi boek. Het is niet op díe manier mooi geschreven, dat je je niet kunt inleven. Misschien komt dat ook door het onderwerp. Ik vind het niet erg wanneer een schrijver zo'n ego-document aflevert, als dat ook voor een ander erg nuttig kan zijn, vanwege de herkenbaarheid. Van de andere kant weet ik niet of je, als je zelf in zo'n situatie zit, zo'n boek wel aan kunt. Ik durf het niet aan te bevelen aan een vriendin die nu in zo'n situatie verkeert en ook niet aan iemand die het een aantal jaren geleden meemaakte. Allebei ook nog jonge mensen, zoals Mortiers moeder.

Het is wel een beetje te vergelijken met Schaduwkind van P.F. Thomese. Het verdriet heel goed verwoord in poëtisch proza.

Ik vind het een aanrader!

Wat zeg je dat mooi. Nu komt hij zéker op mijn lijstje