Thomas Rosenboom - Publieke werken (Samenleesboek maart/april 2006)-

Ja ik vond dat verspringen juist wel leuk. De tegenstelling tussen platteland en stad. En vooral érg leuk vond ik de beschrijving van Amsterdam, dat zal voor jou wat minder zijn natuurlijk.

De ouderwetse schrijfstijl past wel bij het verhaal. Als je in dit boek met moderne woorden zou komen zou dat heel raar zijn.

Nou ja, ik vond het dus een erg mooi boek.

Bernadet

De ouderwetse schrijfstijl past wel bij het verhaal. Als je in dit boek met moderne woorden zou komen zou dat heel raar zijn

Da's een feit. Maar het vergemakkelijkt het lezen er niet op.

En er zijn toch nog veel boeken die in de "oudheid" geschreven zijn en toch gewoon nederlands gebruiken? Ik bedoel: dit boek is geschreven in 1999. Het is toch geen noodzaak om in "oude" gramatica te vervallen om te vertellen van 18... Alhoewel dat het hier, in dit boek, de verschillen in "woordenschat" tussen de "betere" klasse en de veldenaars beter weergeeft.

De tegenstellingen tussen stad en platteland vindt ik ook wel goed. Ik bedoel meer: Bv Anijs is aan het woord, plots, zonder enige "echte" overgang is het Vedder die aan het woord is. Soms raak ik zo het noorden kwijt.

De bschrijving van Amsterdam dan: nou, die vind ik eerder verwarrend. Er wordt blijkbaar toch een beetje vanuit gegaan dat iedereen Amsterdam kent en ik heb inderdaad absoluut geen voeling met die stad Zal het moeten op een van mijn lijstjes zetten :lol: Dingen die ik nog wil bezoeken :lol:

Inge

Rosenboom is een echte schrijver voor mensen die eens lekker willen onthaasten! Net als bij van Lennep zie je zelf als lezer terug in een landschap en steden waar de drukte van het verkeer nog behoorde tot de toekomst, waar iedereen nog de moeite nam om zich heen te kijken (als je dat tegenwoordig een een van de grote steden doet, moet echt goed uitkijken niet overhoop te worden gereden door tram, auto, bromfiets, bakfiets en fiets!) en te letten op de kleine dagelijkse dingen.

Ik ben begonnen in Publieke Werken en inmiddels al op blz. 144. Jongens, jongens, wat is dat genieten met een grote G! Wat een prachtig woordgebruik en een mooie zinnen.

Verbroosd, op brieke benen, wankelde Anijs terug over de kade. Nog nooit van verbroosd en briek gehoord, maar ik zie het helemaal voor me.

En die humor in de beschijvingen van Anijs en Vedder. Ze zijn zo met zichzelf ingenomen en vinden zichzelf zooo verschrikkelijk belangrijk dat ze helemaal niet in de gaten hebben dat de mensen om hen heen er misschien heel anders over denken. Ik ben benieuwd wat er verder nog allemaal staat te gebeuren.

Groetjes van Sarah, die niet begrijpt hoe ze dit boek meer dan anderhalf jaar lang ingepakt en al in de kast heeft kunnen laten liggen.

Ik ben blijkbaar de enige die worstelt met zo'n zinnen en woorden En die de humor van die arrogantie niet inziet Het ergert me eerder. Het strekt Anijs tot eer dat hij de Veldenaars wil helpen maar het onderliggende gevoel dat hij het alleen maar doet om zelf op een voetstuk geplaatst te worden vind ik ergerlijk. Vedder vindt ik eerder stom met zijn onnozele poging zijn bod door te drijven. Hij weet dat hij verkeerd gerekend heeft, dat het bod belachelijk hoog is en toch drijft hij door. Sukkelaar.

Het boek is bijna uit en ik ben er blij om. Nog een 10-tal bladzijden te gaan.

Inge

Nee hoor Inge, ik heb dit boek twee keer in een leesclub hier in het dorp besproken en er zijn er meerderen die de taal vreselijk vinden.

Ook waren daar erg verschillende meningen over het boek.

Sommigen vonden het sloom en traag en anderen vonden het geweldig.

Ik hoor bij de laatste catergorie. Ik vind het nog steeds prachtig en geniet van de zinnen.

En ik heb me natuurlijk ook scheel zitten ergeren aan die Vedder, dat hij maar door bleef gaan met de prijs opdrijven. Je dacht iedere keer: "Man néém dit bod nou aan!" Maar dat vond ik ook wel weer spannend, het blijft steeds onzeker hoe de afloop zal zijn.

Die apotheker is eigenlijk heel bang, hij ziet dat die andere een diploma heeft, hij niet, hij ziet dat die ander uit een rijker nest komt, hij niet. Anijs ziet z'n hele toekomst in diggelen vallen en dan komt die Vedder met zijn voorstel.... Ik denk niet dat Anijs zichzelf op een voetstuk wil plaatsen. Hij wil zijn toekomst zeker stellen.

Bernadet