Nou ik ben ook niet erg onder de indruk. Het ligt niet alleen aan jou, Marjo. Ik vind het verhaal niet erg consequent, wat jij ook al constateerde. Waarom inderdaad zo lang wachten voordat ze opgepakt worden? Met de martelingen wil de Partij bereiken, dat de "rebellen" zich bekeren, maar dan ook vol overtuiging en dus niet doen alsof. Daarna worden ze vermoord. De Partij wil niet dat het martelaren worden, maar natuurlijk worden ze dat toch, voor de nieuwe rebellen tenminste. Onzin dus.
Verder vind ik het ook psychologisch niet erg sterk. Die Julia interesseert zich helemaal niet voor de Broederschap, het Verzet, maar gaat desondanks met Winston mee naar O'Brien, waarvan Winston alleen maar vermoedt dat die bij de Broederschap zit.
Het las overigens wel vlot, op het middengedeelte na, waar de hele ideologie wordt uitgelegd.
Er is in dit kader een veel beter boek geschreven: De Cirkel van Dave Eggers. Ja, dat is natuurlijk een boek van deze tijd en wij kunnen ons niet zo goed meer inleven in 1949, maar het is in elk geval beter geschreven.
