Sándor Márai - Gloed

nou Dettie, het zal niet mijn favoriete boek worden

Ik ben nog altijd meer weg van nachttrein naar lissabon

'k kan nog altijd niet echt een mening vormen over het boek...

het is prettig geschreven, leest vlot maar het komt tot geen punt vind ik...

de hele monologie die niet echt tot een essentie komt...

Ja het heeft misschien diepgang en is misschien filosofisch maar het leid in mijn ogen tot niets.... 'k begrijp nog altijd niet waar de schrijver met het schrijven van het boek naartoe wilt...

een eenzijdig gesprek tussen 2 mannen over een bepaalde gebeurtenis in hun leven...

maar het brengt geen oplossingen, geen "waarheden" aan het licht...

Ik zou het beter gevonden hebben had Konrad ook zijn visie gegeven... Nu is het hele onderwerp eenzijdig belicht... zonder maar iets op te lossen...

Voor mij komt het erop neer dat ze allebei 41 jaar van hun leven verspild hebben...

Ik weet niet zo goed hoe ik moet uitleggen dat het juist wel tot iets leidt.

Henrik had nooit zo diep nagedacht, was de (over)heersende man die over alles heen denderde gebleven als dat met Conrad niet gebeurd was.

Juist door de twijfel of het inderdaad zo was als hij dacht (toen in dat bos) moest hij gaan nadenken, om te begrijpen waarom zijn beste vriend zoiets zou willen doen. (Het is een vermoeden van Henrik, hij weet het niet zeker) Hij moest gaan zien dat zijn levenswaarden niet voor iedereen opgaan. Juist door de twijfel of hij het wel goed had gehoord in dat bos moest hij dingen van een andere kant gaan bekijken. Dat maakte hem een completer en veel minder eenzijdig mens.

Dettie

Weet je dettie,

Hij had inderdaad 41!!! jaar de tijd gehad om te denken... maar ik kan me niet van het gevoel ontdoen dat hij vooral, tijdens het spreken tot conclusies kwam.... Ik denk dat hij 41 jaar gewoon op wraak gezonnen had (voor hij naar de beneden gaat neemt hij even een pistool uit een lade om dan terug te leggen)

En hij zal gedurende die 41 jaar wel nagedacht hebben maar ik denk dat zijn "jachtinstinct" de overhand had... dat hij pas tijdens zijn monologie dingen écht anders ging gaan zien.... dat hij op dat moment inzag dat hij al die jaren verspild had met zinnen op wraak... en dat het op hun leeftijd en zoals de omstandigheden nu waren, inderdaad geen zin meer had....

En misschien is dat heel het punt van het verhaal... dat dingen ongemerkt veranderen en als je zelf niet meeveranderd, je gewoon de dingen verspilt....

inge

dat dingen ongemerkt veranderen en als je zelf niet meeveranderd, je gewoon de dingen verspilt....

Ja Inge, dat heb je heel mooi gezegd.

Misschien heb je wel gelijk dat hij al pratend tot die conclusies komt.

Ik zou het boek opnieuw moeten gaan lezen en misschien doe ik dat ook wel.

Dettie

nou ja, het viel me gewoon op, hij wilde geen radio in huis, hij was niet voor de nieuwe dingen te vinden... liever wilde hij alles zoals in de tijd dat hij "in het leven stond"....

ook die vriendschap wilde hij zoals ze vroeger was....

voor hem moest alles blijven zoals voor het "voorval"...

uiteindelijk is hij gestopt met leven de dag na het voorval....

zegt hij ook ergens in het boek...

inge