Diane Hammond - Hannah's droom

Kan nog wel even duren, maar dat doe ik natuurlijk.

had je het ooit nog gelezen Marjo? (Het boek is vandaag het themaboek, vandaar dat ik hier even kijk.)

Ik vond het erg mooi, en nu ik de recensie herlees weet ik het verhaal ook weer helemaal.

Dettie

Volgens mij heb ik het wel gelezen, maar er nooit iets over geschreven. Ik weet er niet al te veel meer van.

ha jammer, ik was benieuwd hoe jij het vond. Ik twijfelde of jij het te zoet zou vinden.

Dettie

Ik ben er nu in bezig en zo te zien hoef ik er dus geen bespreking van te schrijven. Niet dat ik dat altijd doe als ik iets gelezen heb, maar als een boek me erg raakt of aanspreekt, wil ik het nog wel eens doen. Maar ik kijk dan bij voorkeur toch wel eerst even of er al een bespreking van is. Als mijn mening niet al te zeer afwijkt, heeft het weinig zin om nog een bespreking te schrijven.

Ik vind het een mooi boek. De olifant, die eigenlijk steeds grijsje wordt genoemd is echt een persoon, zonder dat het een dier met menselijke trekjes wordt. Het menselijke zit meer in de mensen om het dier heen.

Wat ik in de bespreking mis is dat Max en Effie niet meer in leven zijn. Ze worden wel regelmatig in het boek genoemd, maar spelen in het heden geen rol meer.

Er staat aan het begin van de bespreking dat Maxine geboren is in 1873 dus dan weet iedereen wel dat zij niet meer leeft. In de bespreking heb ik het ook over 1953 dan is de vrouw dus al 80. Ook heb ik het over de directrice Henriëtte. Maar je hebt gelijk, ik heb inderdaad niet specifiek genoemd dat zij niet meer leven.

Maar in mijn ogen doet het er voor het verhaal ook niet zo toe, het gaat om de olifant en haar verzorger. De directrice Henriëtte maakt het hen later moeilijk. Niet Maxine of Effie. (het is 7 jaar geleden dat ik dit las dus helemaal weet ik het verhaal niet meer, wel de grote lijnen)

Dettie