Yoko Ogawa - De huishoudster en de professor

Gisteren het boek gekregen, gelijk gegrepen door het verhaal, en nu helaas alweer uit.

Prachtig boek.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/yoko-ogawa

Dettie

Prachtig boek! Heel origineel gegeven. Ook als je geen hout van wiskunde of honkbal snapt blijft het boeien. Met name de relatie tussen de drie personen is de drijvende kracht van dit boek. Van de huishoudster begrijp je dat ze geduldig en respectvol met de kwetsbare professor omgaat, maar dat ook het kind haarscherp aanvoelt hoe de oude man te benaderen, wordt mooi beschreven. De professor is simpelweg gek op kinderen.

De wiskundige formules kan ik niet volgen en voor mij is dan ook die ene formule (van Euler) die door de professor op tafel wordt gelegd, wanneer ze allen met de schoonzus erbij een gesprek hebben, het grootste raadsel. Die formule doet de schoonzus besluiten om de huishoudster weer terug te laten keren. Ik had gehoopt dat die nog verklaard zou worden. Maar inderdaad, het is ook een raadsel waarom de professor en de schoonzus gescheiden wonen. Is het niet gepast dat ze bij elkaar wonen? Kan schoonzus niet met hem omgaan? Niet verdragen dat hij zo geworden is? Was er sprake van een verboden liefde?

En dan nog het curieuze gegeven dat een schrijfster die zo gek op getallen en cijfers is, tegelijkertijd zo goed met taal omgaat! Ze vermijdt zorgvuldig alle cliché's: het kind krijgt niet de mooie honkbalplaatjesverzameling van de professor, de professor is niet toevallig de onbekende vader van de huishoudster en het kind krijgt geen ongeluk als het even te lang wegblijft!

Jullie maken me nieuwsgierig naar dit boek met jullie enthousiaste verhalen.

Komt op mijn lijst.

Groetjes

Willeke

Hè gelukkig dat je het mooi vindt berdine! Ik denk altijd als ik zo enthousiast ben dat het dan misschien tegen gaat vallen.

Ja, gek is dat hè dat die wiskunde en honkbal absoluut niet stoort. Ik snapte ook niets van die formule, al googlelend vond ik dat het De mooiste formule binnen de wiskunde genoemd wordt omdat de forumule alles in zich heeft (jaja net of ik het nu wél begrijp, niet dus)

Misschien dat de professor zo aangaf dat de huishoudster en haar zoon alles in zich hebben om hem gelukkig te maken/prettig te laten voelen? Ik roep maar wat.

Ik denk dat de kracht van het boek juist is dat alles zo 'gewoon' gaat. De huishoudster doet haar best, de zoon is er en begrijpt de man. Juist doordat er zelden wat 'schokkends' gebeurt, is het boek zo mooi (denk ik) Net wat jij zegt... geen toevallige toestanden zoals de professor die de verloren vader blijkt te zijn en zo.

Ik was echt even stil toen ik het boek uit had.

Dettie

Wat heerlijk om te lezen dat jullie ook zo genoten hebben van dit boekje! Ik heb de Engelse versie vorig jaar in mei gelezen en er ontzettend van genoten.

Dit is wat ik er toen over schreef:

Briljant, elegant, ontroerend... maar pas nu ik het boekje heb dichtgeslagen, begrijp ik de dubbele betekenis van de volgende uitspraak over The housekeeper and the professor: het boek is what it means to live in the present, and about the curious equations that can create a family where one before did not exist.

De wiskundeprofessor heeft in 1975 een ernstig auto-ongeluk gehad en kan sindsdien alleen nog maar beschikken over zijn herinneringen tot aan het auto-ongeluk en die van de laatste 80 minuten in het heden. Hij was een briljant wiskundige, maar woont nu bij zijn schoonzuster in de tuin in een apart huisje en lost wiskundeproblemen op in tijdschriften. Via de Akebono Housekeeping organisatie zorgt zijn schoonzuster ervoor dat er doordeweeks een huishoudster beschikbaar is voor hem, die de boel schoonhoudt en voor zijn maaltijden zorgt. Dat het niet makkelijk is, blijkt uit het feit dat hij er al negen 'versleten' heeft, voordat de moeder van Root (van square root = worteltrekken) bij de professor wordt ingezet. Het verzorgen van de professor valt haar niet zwaar, ondanks dat ze zichzelf elke morgen weer bekend moet maken aan de professor en hij nogal kortaangebonden is, als hij aan het denken is. Integendeel, er ontstaat zelfs een heel speciale band tussen hen.

Behalve het ontroerende verhaal van de huishoudster, haar zoontje, de professor en de schoonzuster, is er ook het verhaal van de getallen. Over perfecte getallen, bevriende getallen, priemtweelingen en ga zo maar door. Voor het eerst van mijn leven begin ik te beseffen dat wiskunde mooi is... en dat komt door dit elegant geschreven boekje, door deze professor.

Yoko Ogawa's professor mag worden aangerekend dat ik Euler's identiteit vanaf nu niet alleen herken, maar de schoonheid ervan zelfs ervaar. Ik. Een alfa.



"Like a Shakespearean sonnet that captures the very essence of love, or a painting that brings out the beauty of the human form that is far more than just skin deep, Euler's equation reaches down into the very depths of existence."

(Keith Devlin)

Heel mooi Ellen, maar wat betekent die formule dan? Of vind je hem alleen mooi om te zien?