J.D.Salinger - De vanger in het graan

Ik heb heel lang zitten googlelen (Nederlandse sites) om daar achter te komen, ik wilde dat zelf ook wel eens weten, maar nergens te vinden welke misdaden dat waren.

Dettie

Ook even gegoogled:

Het zou hebben aangezet tot moord. Een aantal moordenaars heeft verklaard dat zij werden geinspireerd door dit boek, o.a. Mark Chapman, de moordenaar van John Lennon (werd gearresteerd met een exemplaar van The Catcher in the Rye op zak) en John Hinkley, degene die een aanslag pleegde op Ronald Reagan. Tsja.

Huh? Het was toch John Lennon zelf die het boek op zak had? En dan ook de moordenaar? Dat lijkt me wel heel erg sterk!

Van die Hinley weet ik niets, maar waarom Reagan nou slachtoffer zou moeten worden naar aanleiding van dit boek is mij ook een raadsel. Dat stond er niet bij Sarah?

Ja ik zat me ook al af te vragen, waarom was dit boek dan aanleiding tot moord? Dat zit toch helemaal niet in dit boek.

Dettie

Dit staat er bij Wikipedia:

Chapman was voordien drugsgebruiker, werd later een herboren christen en is opgenomen geweest in een psychiatrische inrichting. De novelle The Catcher in the Rye van J.D. Salinger had grote invloed op het leven van Chapman. Hij identificeerde zich met de hoofdpersoon Holden Caulfield.

Chapman was jarenlang een Beatlesfan en in het bijzonder van John Lennon. Chapman raakte na een zenuwinzinking zodanig geobsedeerd door Lennon dat hij trouwde met een Amerikaans-Japanse vrouw omdat zij hem deed denken aan Lennons vrouw Yoko Ono. Hij is nog steeds met haar gehuwd.

Toen Chapman's situatie verslechterde kreeg hij een afkeer tegen zijn voormalige held. Hij noemde Lennon nep, de favoriete belediging van Holden Caulfield.

De moord vond plaats om 22:50 uur op 8 december 1980 voor het Dakota gebouw in New York, waar Lennon woonde. Chapman had op dat moment een exemplaar van The Catcher in the Rye bij zich. Eerder die dag (17:00 uur) had Chapman Lennon nog de hand geschud en Lennon zette zijn handtekening op het door Chapman gekochte album Double Fantasy. Na deze ontmoeting wachtte Chapman een aantal uren op de terugkeer van Lennon om 22:50 uur en schoot vijf maal op hem. Lennon werd vier keer geraakt en overleed rond 23:15. In afwachting van de politie las Chapman The Catcher in the Rye.

Chapman getuigde dat hij al een keer eerder naar New York was gereisd met de bedoeling Lennon te vermoorden. Chapman bekende schuld en wilde niet ontoerekeningsvatbaar worden verklaard. Hij werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf.

Mark Chapman zit nu in de Attica State Prison in de buurt van Buffalo, in de staat New York. Sinds 2000 kan hij elke twee jaar om vervroegde vrijlating vragen, wat tot dusver altijd is geweigerd.

Nou ik was ook niet zo onder de indruk. Zoals gezegd moet het waarschijnlijk in die tijd in Amerika best wel schokkend geweest zijn. Volgens mij was het een tijd dat iedereen heel beleefd de schijn ophield. Holden gaat daar dwars tegenin. Nep en schijnheilig zijn woorden die hij veel gebruikt. Hij vloekt inderdaad, Phoebe wijst hem steeds terecht. Misschien was zelfs het "de pest hebben aan" een half scheldwoord. En in de school van Phoebe, zowel als in het museum komt hij "fu.ck" tegen, op de muur geschreven of ingekrast. Dat lijkt me voor die tijd ook best heftig.

Een ontwikkelingsroman vind ik het ook niet. Dat had het wel kunnen worden als Holden tot een inzicht was gekomen. Hij beschrijft echter alleen zijn toestand in die dagen voorafgaand aan Kerst, een halfjaar nadat hij tijdens die Kerst ook werkelijk is ingestort. Het inzicht moet dan nog komen. Hij heeft alleen één belangrijke keuze gemaakt en dat is om in plaats van weg te gaan, naar huis te gaan. Dit om te voorkomen dat ook Phoebe zal ontsporen. Ik had gehoopt dat hij dit "inzicht" verwoord had en tegelijk had ingezien, dat zijn toekomst ligt in b.v. het onderwijs. Kinderen redden. Hij mag ze graag en hij zou er goed in zijn. Maar misschien is dat een gevolgtrekking die de lezer mag maken.

Ik vond dit boek niet prettig lezen. Er is amper iets dat Holden bevalt. Je wordt er doodmoe van. Wel noodzakelijk om het geloofwaardig te maken. Realistisch ook. Welke puber moet niet door zo'n periode heen, waarin alles waardeloos en zinloos voelt? Voor die tijd was het denk ik wel een goed boek.