Henk Rijks - De kostwinner (debuut)

Voor de outsider een intressant topic dit...

én de scchrijver zelf aan het woord

en Irene en Dettie met een totaal tegengestelde mening.

Niet een boek wat mij trekt overigens, ik vrees dat ik erg hard ga schelden van de vrouwonvriendleijke passages zoals hierboven,

maar de discussie is intressant om te lezen.

Groetjes

Willeke

Ik wil het nu toch lezen, dat hebben ze alvast voor elkaar gekregen!

Henk Rijks schreef :
Dank je Dettie, voor het welkom. Laat ik beginnen te zeggen dat iedereen van het boek mag schrijven wat hij of zij er van vindt. Wat dat betreft zijn boeken net kinderen: in de handen van anderen gaan ze een ander leven leiden. Dus: geen probleem of hard feelings hier.

Ik heb niet eens de behoefte om het boek te verdedigen. Ik kan hooguit wat motieven of insider informatie delen, maar dan nog is het aan de lezer om er iets van te vinden of niet. Waar ik wel aan hecht is om een onderscheid te maken tussen de personages en de schrijver. Dat zijn toch echt verschillende zaken. Maar net zoals een schilder soms een donker schilderij wil creëren, zo mag een schrijver gelukkig ook ervoor kiezen om een donker/sarcastisch/cynisch verhaal te schrijven. En de hoofdpersoon heet niet per toeval Tonk. Hij is namelijk Tendentieus, Ongenuanceerd, en Nodeloos Kwetsend. Of het boek daarmee vrouwonvriendelijk is? Ik denk eerder aan de term mensonvriendelijk, want ook de mannen komen er bepaald niet goed vanaf. En of het nu om fysieke- of mentale mishandeling gaat: wat mij betreft zijn beide verwerpelijk. Maar het komt wel voor, en daarom is het een relevant thema. Maar goed, nu verdedig ik toch het boek, en dat ging ik juist niet doen.

Ten aanzien van coc.k- of andere lit aanduidingen: prima. Geen enkel probleem mee. Waarom zou ik? Hooguit als het de verkoop negatief zou beinvloeden zou ik me achter de oren moeten krabben, maar dat is gelukkig niet zo. Zoals je zelf aangeeft zijn er genoeg mensen die het boek met veel plezier lezen. Dank je daarom ook dat je het boek aan de crossing hebt doorgegeven; ik waardeer dat zeer.

Groeten,

HR

Dag Henk,

Ja je hebt wel gelijk dat enkele mannen er ook niet echt goed vanaf komen, hoewel Tonk uiteindelijk wel goed wegkomt, ook al vindt hij het saai.

Ik vroeg me af wat je met jouw boek voor ogen had. 'Gewoon' een boek schrijven met een mix van ingrediënten die mogelijk de lezers zullen aanspreken? Een boek dat dankzij die ingrediënten goed zal verkopen of had je ook een boodschap? (Klinkt wat zwaar maar weet het even niet anders te zeggen)

Zelf heb ik enkele schrijflessen gevolg, niet vanwege enige ambitie, maar om ook de andere kant van een boek te leren kennen zodat ik in mijn recensies daar eventueel rekening mee kan houden of mee kan laten spelen in een beoordeling.

Ik merkte dat personages met mij aan de loop gingen, dat er ineens iemand verscheen die ik aanvankelijk niet bedacht had maar kennelijk erbij moest.

Had jij bijvoorbeeld Tonk en de minnares al in gedachte? Wilde je Van Traa erbij halen? Had je de afloop al in gedachte?

Wilde je met de beelden die jij over bepaalde groeperingen geeft iets zeggen? Mensen wakker schudden? Zo denkt de huidige maatschappij? Zo denkt de macho man? Zo denkt elke man?

Of ging het om de verkoop? En vind je daarom de coc.klit ook geen vervelende benaming? Is ook niets mis mee maar ik vraag me dus altijd af waarom is dit boek geschreven.

Voor mij maakt een coc.klit aanduiding wél uit in zoverre dat ik het boek dan niet zal kopen net als chicklit, SF of thrillers overigens. Maar dat is mijn persoonlijke keus, gelukkig zijn er genoeg mensen die er wel enorm plezier aan beleven. Jouw boek beleeft al de derde druk dus ik sta ook vrij alleen in mijn mening over jouw boek denk ik.

Natuurlijk probeer ik de schrijver niet met zijn boek te vereenzelvigen maar persoonlijk kan ik mij van mezelf niet voorstellen dat ik dingen over mannen zal schrijven zoals jij o.a. over vrouwen doet. Ik kan me bijvoorbeeld haast niet voorstellen dat iemand het prettig zal vinden als er zo over een vrouw waarvan diegene veel houdt, gesproken zal worden.

Ik zou het ook niet accepteren als mijn man zo over vrouwen zou praten.

Daarom vind ik het af en toe wel moeilijk om schrijver en personages niet door elkaar te halen.

(Ik bedoel dit allemaal niet vervelend maar ben er oprecht nieuwsgierig naar. Misschien vraag ik wel veel te veel en gaat het mij helemaal niets aan, kan ik me ook voorstellen als je dat vindt.)

Dettie

Eerst even mijn verslag en dan dit eens lezen.

www.leestafel.info/henk-rijks

Ik had je verslag nog niet echt goed gelezen, maar moet er nu wel om lachen. Inderdaad, het eerste stukje is erg. Heel erg. Maar het is eigenlijk alleen maar dat stukje, je haalt er net die ene scene uit.

En die Saskia Noort die jij aanhaalt doet precies hetzelfde in haar boeken. Haar vrouwen vinden hun uiterlijk en dat van anderen het enige dat er toe doet. En ook zij kijken naar mannen op een manier die ik niet prettig vind.

Het was leuk er door te snorfietsen, maar dat het dan daarmee klaar is, nee, dat vind ik niet. Het heeft wel wat. Een humoristische aanklacht, en ja, als je dat schijnheilige wereldje beschrijft dan moet je ook hun toon hanteren.

En ja, hij 'neemt' een minnares. Maar daar is zij toch zelf bij?

En wat deed zijn vrouw dan met die Hannes??

Ik ben het met Irene eens: je krijgt sympathie voor die man, die op een eigen manier probeert te laveren tussen twee werelden.

Zeker is ook hij wat kortzichtig, maar dat is iedereen in dit boek, de een meer dan de ander.

Maar hij rost die minnares toch ook even af met een riem? En hij beschrijft het geslachtdeel van zijn vrouw ook nog even erg onsmakelijk. Ik wil niet de moraalridder uithangen hiermee maar mijn klacht is dat het zomaar geschreven wordt en dat we dat dan maar moeten accepteren. Het wordt zo gewoon om zo over vrouwen te schrijven. Van Saskia Noort heb ik De eetclub gelezen en ik hoef ook niet meer van haar boeken vanwege de nietsigheid.

Van mij mogen er se.ksscenes in het boek zitten of negatief over vrouwen geschreven worden maar dit gaat mijn grenzen te boven.

Gerard Reve (ja sorry) schreef ook over sek.s maar hij kon met zijn schrijven en het ritme in zijn schrijven een scene schrijven waar geen onvertogen woord in voorkwam maar toch was het een sek.scene, en dát vind ik schrijven. Het spelen met woorden en illusies opwekken met woorden die gelijk integer zijn. Gerbrand Bakker kan dat ook, hij schildert scenes maar niet met rauwe woorden en platte beschrijvingen. En dan is een schrijver groot in mij ogen.

Ik zie ook de aanklacht niet.

Je schrijft

Op het moment dat hij geen deel meer uit maakt van dat wereldje, gaan zijn ogen open. Hij ziet het bedrog, een wereld waar een schijnheilige houding scherp afsteekt tegen de ware aard van het individu.

Dan blijkt het boek een lichte aanklacht tegen de huidige (afwezigheid van) normen en waarden (heerlijk dit: ‘die geblondeerde cryptofascist’), tegen de vervlakking, tegen de individualisering.

Hij weet toch heel goed waar hij mee bezig is? Hij schrijft zelfs dat hij in een chique restaurant zit en daar een heleboel van zijn klanten ziet zitten. Tonk profiteert toch enorm van de mensen die coke willen? Hij is niet achterlijk en weet heel goed wat coke doet. Ik zie dus de aanklacht niet. vertel, vertel.

Zoals ook in m'n verslag staat, het boek leest inderdaad als een trein, je verveelt je er niet mee maar ik vind het te plat allemaal. Maar het boek krijgt goede recensies en is al aan zijn derde druk dus ik denk dat ik een van de weinige mensen ben die anders over het boek denkt.

Voor Henk Rijks is het natuurlijk hartstikke leuk en de nominatie voor de debutantenprijs ook, alleen ik haak af bij dit boek. Hopelijk voor hem ben ik de enige.

Dettie

Ik hoef dit soort taal ook niet, dat weet je wel, en ik zal het niet verdedigen, maar de maatschappij is zo, je kan er gewoon niet omheen. Het enige wat we kunnen is die boeken niet lezen.

Maar dan zeg ik nu dus dat deze wel meeviel. Of was ik door jouw mails er te veel op gespitst en viel het daardoor mee?

Ik verdedig die hoofdpersoon ook niet. Ik vind zowel de vrouwen als de mannen van die types die meer de natuur volgen dan dat ze zich door beschaving laten leiden. Biomedisch geheel verklaarbaar en juist.

Helaas gaat de maatschappij steeds meer die kant op, en daarom vind ik dit boek een aanklacht. Hij laat de verloedering zien, die je als lezer toch moet afkeuren?

Het is toch bepaald geen boek dat mensen er toe brengt gelijke acties te ondernemen!

En inderdaad: ik hou ook meer van Bakkers boeken, maar variatie moet er zijn, voor elk wat wils.