Judy Westerveld: De schoonmaker (debuut)

We hebben het vaak over identificeren, en dat het zo verschillend is wie goed en slecht tegen bepaalde gebeurtenissen of personages kan,

Slechte personages kan ik doorgaans goed hebben, maar passieve personages dus blijkbaar niet niet, dat is me al vaker opgevallen.

Alhoewel dat dus niet hoeft te betekenen dat ik het geen leuk boek vind.

De kern van het verhaal is dan ook origineel.. de passieve man vind annonieme aantekeneningen op zijn dagelijkse notitities , die gaat hij gebruiken, en blijkt zo per ongeluk iets briljants bedacht ter berde gebracht te hebben, waardoor hij een sneeuwbal aan het rollen heeft gebracht die tot zijn verbijstering groter en groter wordt, terwijl hij geen flauw idee heeft wat hij eigenlijk "bedacht"heeft.

Ik verdacht trouwens in tegenstelling tot de hoofdpersoon werkelijk iederéén, de secetaresse, de ex, zijn vrouw, de enige wél aardige collega en zelf de stokoude overbuurvrouw in de torenflat.

Willeke

Haha, ja, die laatste verdacht ik tenslotte ook. Of iemand die stiekem op zolder woonde. De ontknoping is logischer en ik had hem evenmin verwacht.

Ik heb dit boek dus eindelijk eens gelezen. Erg leuk boek. Inderdaad origineel. En plastisch beschreven: Ik kon die Evert zo wat ruiken....zweet, bier en bierworstjes, afgeblust met een tictac. Brrr....

Vreemd eigenlijk dat ik Evert wel kon verdragen, terwijl ik toch ook de grootste moeite heb met passieve figuren. Ik denk dat ik net een beetje medelijden met hem kreeg.

Dat boek moet ik ook eens lezen.