Michiel Löffler - Unamuno (debuut)

Loffler dus. Ik ben het met jullie eens dat het een mooi debuut is. Ondanks mijn kleine kritische noten.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/michiel-loeffler

Marjo

Ik dacht dat Elvira er niet kapot van was.

Ze schrijft Wat uiteindelijk overblijft, is vooral een gevoel, meer gevoel dan verhaal. Niet slecht, maar ook weer niet beklijvend.

Ik vond het echt een prachtig boek vooral door de manier van schrijven. Die korte zinnen maakte het erg intrigerend, de zinnen klapten bij je binnen.

Dettie

Ja, even wel. Maar na een tijdje vond ik het irritant worden. Dat is jammer toch?

Ik houd daar wel van. Zelf ben ik niet zo van de hele lange zinnen en uitgebreide uitleg. Ik vond dit veel meer impact hebben, het gaf de voortdurende herhaling van constant werken, werken, werken weer waardoor de oorspronkelijke idealen helemaal verdwenen.

Dettie

Ik geef toe dat het in bepaalde scenes heel goed werkte, als hij dat bokje moet slachten of bij de hond. Maar ik hoop toch dat een eventueel volgende boek wat meer om het lijf' zal hebben.

'Voor hun ogen voltrekt het zich. De geit schreeuwt, een oerkreet, alsof ze sterft. Ze schreeuwt weer. Slaat met haar poten. Strekt ze. Kreunt. Schreeuwt. De mond wijd open. De dikke tong naar buiten.'

Volgens mij was dit een stukje waarbij een geitje geboren wordt.

Vind je dit wel of niet goed Marjo? Ik kan dat niet zo goed uit je verslag opmaken.

Zelf vind ik dit een prachtig gedeelte. Je zat als het ware met de geit mee te baren. Ik denk juist door het taalgebruik.

Je schrijft ook in je verslag, Michiel Löffner gebruikt heel eenvoudige taal.

Dat vraag ik me af. Het zijn wel korte zinnen, geen poëtische beschrijvingen en moeilijke zinsconstructies maar of de taal invoudig is? Het klinkt alsof er weinig met de taal gedaan is en dat vind ik juist niet. Ik vind het knap om in zulke korte zinnen zoveel gevoel en spanning te leggen.

Dettie