Paolo Giordano: De eenzaamheid van de priemgetallen

Je schrijft in je verslag

Mijn eerste reactie op dit boek is weifelend: ik vind de titel niet aantrekkelijk en de omslagfoto van dat meisje met die (-jawel!) priemende ogen staat me ook niet aan.

Dat is bij mij precies zo. Zowel de titel als kaft stoten me af.

Maar ook de hype rond dit boek stoot af. Iedereen prijst het de hemel in en dan krijg ik zoiets van... nee dank u. Net als bij Harry Potter dus.

Dettie

Tja, maar het is niet voor niks een hype. Er moet iets aan de hand zijn denk ik?

En dit is gewoon een heel goed boek.

Harry Potter vind ik ook goed, maar er zijn ook hypes die ik voorbij laat gaan. Dan Brown, en Stieg Larsson...

Ja ik geloof ook dat het een heel goed boek is, van alle kanten hoor ik dat ook, maar hoe meer mensen het prijzen hoe meer het me tegen gaat staan.

Wim Sonneveld zei het eens in een conference over een van de vriendjes die dochterlief mee naar huis nam. ..."Ik prees hem regelrecht het graf in."

Dat gebeurt bij mij dan ook. Het boek wordt zo erg geprezen dat het tegen gaat staan.

Dettie

Nou dan laat je het toch voorbij gaan! Weer een boek dat je niet hoeft te lezen, heerlijk is dat!

Beste

Een mooie kijk op het boek! Ik ben het helemaal met u eens als u zegt dat het een boek is dat blijft nazinderen.

Ik vind de thema's van het boek, die u ook aanhaalt, zeer mooi beschreven en behandeld door Giordano. Alsook de psychologische achtergrond van beide hoofdpersonages.

In mijn opinie is het een boek dat iedereen een keer zou gelezen moeten hebben.

Hoi Hannej,

Welkom op Leestafel.

Zelf ken ik het boek niet, maar nu de hype een beetje over is, krijg ik toch wel zin om het te lezen.

Er liggen nog stapels boeken te wachten maar deze staat nu toch op mijn verlanglijstje.

Dettie