Willemijn Dicke - Mea (debuut van de nieuwe lijst )

Hé, Jeanette. deze keer zijn we het eens!!

jeannette schreef :
Deze roman over een alleenstaande vrouw van middelbare leeftijd met een academische baan, die houdt van alcohol en seks, voldoet precies aan de beschrijving van de heldinnen in de chickliteratuur.

Vroeger waren mannen onder de indruk van Mea’s verschijning, maar deze Bridget Jones van Willemijn Dicke is de laatste 10 jaar 20 kilo zwaarder geworden en heeft wallen en vouwen in haar gezicht “als een uitgedroogd” appeltje. Verder wordt zij regelmatig overvallen door opvliegers. Elke ochtend hangt haar kledingkeuze af van de weegschaal.

Jeannette

Zijn dat jouw woorden Jeannette of is dat een (flaptekst) beschrijving? (Ik weet de flaptekst niet)

“Ze laat haar handen langs haar bovenlichaam glijden om te voelen of het echt waar is wat ze ziet. Haar borsten, ooit haar trots, hangen nu wezensvreemd aan haar romp. Die theezakjes horen niet meer bij haar: slap, rimpelig, plat en uitgezakt. Het vet dat in de theezakjes had moeten zitten heeft zich nu opgehoopt onder haar oksels. Ze ziet nu voor het eerst dat ze putten in haar bovenarmen heeft. Rode en paarse vlekken vullen de heuvels tussen de putten op. Aan de binnenkant van haar armen hangt het vel los als olifantenhuid. Haar taille is verdwenen. Vanaf haar borsten, of wat daarvan over is, begint haar buik.”

Ik moet juist wel lachen om die theezakjes en en dat vel als olifantenhuid.

Het gaat eindelijk eens over een vrouw die niet piepjong is en niet op zoek is naar HEM of bij een trendy tijdschrift werkt enz. Deze Mea weet precies wat ze wil. Ze weet ook dat ze niet meer die jonge vrouw is maar echt wakker ligt ze er niet van. Zo kwam het op mij over tenminste.

Dettie

Dit is een formulering van mij, Dettie.

Maar de hoofdpersoon, Mea, is toch wel op zoek naar een HEM, naar een man? Ze kijkt uit naar de congressen, waar ze collega's kan ontmoeten voor seksavontuurtjes.

Voor mij is het enige verschil tussen Mea en hoofdpersonages in de chickliteratuur haar leeftijd en haar beroep; Mea is een vrouw van middelbare leeftijd en ze is werkzaam als hoogleraar op de universiteit.

Mea heeft wel een dochter en een kleinkind, maar ze heeft geen moeder -of oma gevoelens.

Verder zit er volgens mij geen psychologische ontwikkeling in het verhaal.

Maar wat wil Mea volgens jou (behalve promotie maken op de universiteit zonder daarvoor bijzondere prestaties te verrichten) ?

Jeannette

jeannette schreef : Dit is een formulering van mij, Dettie.

Maar de hoofdpersoon, Mea, is toch wel op zoek naar een HEM, naar een man? Ze kijkt uit naar de congressen, waar ze collega's kan ontmoeten voor seksavontuurtjes.

Ik weet niet of ze zo zeer naar een man uitkijkt, ze weet dat het gebeurt, zowel de mannen als vrouwen op die congressen weten dat er vreemd gegaan wordt, dat er bij elkaar in bed gekropen wordt, maar daarna is het ook weer over, het worden geen partners en iedereen weet dat, het blijft bij de congressen.

Voor mij is het enige verschil tussen Mea en hoofdpersonages in de chickliteratuur haar leeftijd en haar beroep; Mea is een vrouw van middelbare leeftijd en ze is werkzaam als hoogleraar op de universiteit.

Dat vind ik dus een heel groot verschil met de chicklit. Bij chicklits zijn het vaak jonge vrouwen die niets beters te doen hebben dan zoeken naar de man van hun dromen als partner, kleding van dure merken, glamourbaantje en seks.

Bij Mea hoefde de man als partner niet zo, en heeft ze al een goede baan. Ik vond het hele boek meer een persiflage op de chicklit.

Mea heeft wel een dochter en een kleinkind, maar ze heeft geen moeder -of oma gevoelens.

Ja dat klopt, maar daar is ze ook eerlijk in. Ze heeft haar dochter goed verzorgd maar meer had ze aan gevoel niet in huis. Haar kleinkind vindt ze toch wel erg leuk, dacht ik.

Verder zit er volgens mij geen psychologische ontwikkeling in het verhaal.

Ik dacht dat ze ontdekte dat ze toch meer om haar dochter gaf dan ze eigenlijk wist en merkte dat ze een beetje ingedut was op haar werk. Door het bezoek aan Amerika en de zieke dochter ging ze anders denken.

(Altijd lastig als je het boek niet meer in huis hebt).

Maar wat wil Mea volgens jou (behalve promotie maken op de universiteit zonder daarvoor bijzondere prestaties te verrichten) ?

Ze wil gewoon verder leven zoals ze nu leeft, ze heeft het wel naar haar zin volgens mij. Ze heeft geaccepteerd dat het leven is zoals het is.

Dettie

Je krijgt het zondag terug, maar daar heb je nu niets aan. En ik heb eerlijk gezegd geen zin om uit te zoeken hoe het zit.

Maar voor zover ik het gelezen heb: ik kreeg wel degelijk het gevoel dat ze op zoek was naar de ware.

"Dettie schreef :
Ik weet niet of ze zo zeer naar een man uitkijkt, ze weet dat het gebeurt, zowel de mannen als vrouwen op die congressen weten dat er vreemd gegaan wordt, dat er bij elkaar in bed gekropen wordt, maar daarna is het ook weer over, het worden geen partners

Jeannette: Mea verheugt zich op de congressen, op de seks! Ze kijkt niet uit naar de wetenschappelijke verhandelingen!

Voor mij is het enige verschil tussen Mea en hoofdpersonages in de chickliteratuur haar leeftijd en haar beroep; Mea is een vrouw van middelbare leeftijd en ze is werkzaam als hoogleraar op de universiteit.

Dettie:

Bij chicklits zijn het vaak jonge vrouwen die niets beters te doen hebben dan zoeken naar de man van hun dromen als partner, kleding van dure merken, glamourbaantje en seks.

Bij Mea hoefde de man als partner niet zo, en heeft ze al een goede baan. Ik vond het hele boek meer een persiflage op de chicklit.

Jeannette:

Mea gaat voordat zij een congres bezoekt, uitgebreid winkelen en kleedt zich voor die gelegenheid in dure merkkleding. Een vaste partner zit er voor Mea niet meer in; volgens Mea vanwege haar 'vervallen' lichaam. Maar volgens mij niet omdat zij dat niet meer wil.

Mea ambieert een functie die meer in de picture staat: een hoogleraarsschap. Maar ze heeft niet de daar bijhorende wetenschappelijke interesse.

Mea heeft wel een dochter en een kleinkind, maar ze heeft geen moeder -of oma gevoelens.

Dettie:

Ja dat klopt, maar daar is ze ook eerlijk in. Ze heeft haar dochter goed verzorgd maar meer had ze aan gevoel niet in huis. Haar kleinkind vindt ze toch wel erg leuk, dacht ik.

Jeannette:

Ja, dat geloof ik ook. Door het oppassen is ze haar kleinkind leuk gaan vinden.

Verder zit er volgens mij geen psychologische ontwikkeling in het verhaal.

Dettie:

Ik dacht dat ze ontdekte dat ze toch meer om haar dochter gaf dan ze eigenlijk wist en merkte dat ze een beetje ingedut was op haar werk. Door het bezoek aan Amerika en de zieke dochter ging ze anders denken.

Jeannette:

Ze is inderdaad voortijdig teruggegaan naar Nederland vanwege haar zieke dochter. Dat is een psychologische ontwikkeling.

Maar vind je de psychologische ontwikkeling niet erg mager?

Maar wat wil Mea volgens jou (behalve promotie maken op de universiteit zonder daarvoor bijzondere prestaties te verrichten) ?

Dettie:

Ze wil gewoon verder leven zoals ze nu leeft, ze heeft het wel naar haar

zin volgens mij. Ze heeft geaccepteerd dat het leven is zoals het is.

Jeannette:

Dat Mea het wel naar haar zin heeft, kan ik niet uit het boek opmaken. Ze leeft erg ongezond en drinkt veel te veel. Verder maakt ze zich ernstige zorgen over het lichamelijk verval van haar lichaam.

Mea is niet in staat een duurzame relatie aan te gaan, ze heeft enkel losse seksuele contacten. Met haar collega's staat ze vaak op gespannen voet. De relatie met haar dochter en schoonzoon is heel moeizaam.

Echte mannelijke vrienden heeft ze niet; maar ook geen vriendinnen. Ik vind haar erg eenzaam. Alleen het feit dat ze hoogleraar is geworden, maakt nog niet dat ze dan ook gelukkig is, volgens mij.

Jeannette