Hallo Bernadet en Marjo,
Het oudere werk is zondermeer het beste werk van het 't Hart.
Heel interessant is trouwens om de eerste drie romans van 't Hart met elkaar te vergelijken. Daaruit blijkt dat meerdere jaren heeft geduurd voor dat 't Hart zijn nu overbekende stijl heeft gevonden. Stenen voor een ransuil, zijn debuut (1971) is in een stroeve stijl geschreven, als je de latere stijl kent, is dat even wennen. Als je daarna "Ik had een wapenbroeder (1973) leest, merk je meteen dat het in een andere stijl geschreven is, een stijl die ik soepeler is dan zijn die van zijn debuut.
Ik moet bekennen dat de verhalenbundels slechter in mijn geheugen zitten dan de romans. Ik denk dat in "Mamoet op zondag", zijn eerste verhalenbundel uit 1974 de bekende stijl naar voren komt. Maar pas als Een vlucht regenwulpen in 1977 uit, dat is zijn eerste meesterwerk dan hanteert hij de stijl waar hij al zijn andere boeken de hele tachtiger jaren door in geschreven heeft.
Marjo noemt de huismeester. Dat is een moeilijke, is dat het boek wat zich geheel afspeelt in een psychiatrische inrichting. Als dat het boek is (ik heb dat misschien 20 jaar geleden voor het laatst gelezen) dan vond ik dat zowel een bijzonder als een goed boek. Zo staat het mij tenminste in herinnering.
Bernadet noemt "Hond tussen uur en wolf", daarvan staat me bij dat het verhaal speelt rond een huurder en zijn hospita. Wat er allemaal gebeurt weet ik zo niet meer. Ik vond dit geloof ook een goed boek.
En Bernadet, de boeken van 't Hart lezen allemaal heel makkelijk, dus kun je er gewoon tussendoor lezen!