Maarten 't Hart: Lotte Weeda

petrao schreef : Heel leuk boek. Mooi verhaal, over die mensen in dat dorp en hoe ze elkaar gek maken. En, ook niet onbelangrijk, goed geschreven. Dat zie je niet vaak meer tegenwoordig, sprak de oude vrouw.

Misschien komt dat wel omdat van de oude boeken een soort selectie heeft plaatsgevonden. Minder goede boeken zijn gewoon uit de roulatie gegaan. Die liggen ergens weg te rotten op zoldertjes of worden niet verkocht bij rommelmarkten en worden afgevoert met het grofvuil.

Ik heb zelf ook nog een hele kast vol oude boeken waar ik nooit meer naar omkijk. Vooral kinderboeken die van mijn ouders zijn geweest, waar de spruitjeslucht vanaf slaat.

Maar Jane Eyre, Dickens en ook wat minder oude schrijvers als W.F. Hermans en Jeroen Brouwers zijn nog allemaal in de boekwinkels te krijgen.

Maar eerlijk gezegt kom ik niet vaak slecht geschreven nieuwe boeken tegen. Misschien een verschil in voorkeur.

Maarten 't Hart heeft jaren geleden in een interview gezegd dat hij overwoog om te stoppen met schrijven, omdat hij zijn hele jeugd al op papier had gezet en niet in staat is om zelf een verhaal te verzinnen.

Zoals we weten bleef hij doorgaan met schrijven en resulteerden zijn pennevruchten in herhaling op herhaling. Onvermijddelijk moest hij, nu zijn jeugdherinneringen waren uitgeput, wel concentreren op recentere herinneringen. Zoals ook bij dit boek dat zeer bij de tijd is.

Ondanks deze actuele zaken wordt er weer aardig herkauwd, dat de hoofdpersoon verwacht dat hij zal sterven, de bekende standpunten van 't Hart over relatie tussen man en vrouw en zelfs het detective element is weer van stal gehaald (eerder gebruikt in De kroongetuige en Het woeden der gehele wereld).

Meteen toen ik begon te lezen viel me op dat zijn schrijfstijl nu wel erg kort en bondig is geworden, zo zelfs dat hij alle diepgang eruit heeft geschreven. De natuurbeschrijvingen die in zijn beste werken, zoals Een vlucht regenwulpen, De aansprekers en De steile helling waren altijd prachtig en indrukwekkend, nu worden we afgescheept met niet meer dan flarden. Wel nieuw in 't Hart romans is het optreden van een transseksueel.

Het hele verhaal draait om een fotografe van indonesische afkomst die in het fictieve dorp Montward (dat is in het echt Warmond, het dorp waar de schrijver alweer een hele tijd woont) bewoners op de foto komt zetten. Later blijkt nadat het boek is uitgekomen dat heel wat gefotografeerde bewoners blijken te zijn overleden. Komt dat door dat ze in het boek staan? 't Hart sleept er ook nog de MKZ crises erbij.

Het boek leest zoals gewoonlijk als een trein en er zijn gelukkig nog hier en daar prachtige passages te lezen, dat neem echter niet weg dat Maarten 't Hart hier het slechtste boek uit zijn carriere heeft geschreven.

Waar moet dit eindigen!

Rotor

En het verslag van rotor staat ook op de site

www.leestafel.info/maarten-t-hart

Bernadet

Wat me opvallen dat de heren onder ons (rotor en Wouter) het geen goed boek vinden en de dames wel! Waar zou dat aan liggen?

Bernadet

Hallo Bernadet,

Om een antwoord op je vraag te geven. Misschien, zeg ik heel voorzichtig, omdat de dames die Lotte Weeda gelezen hebben, maar weinig andere romans van 't Hart hebben gelezen en daarom niet op de hoogte zijn van zijn vroegere schrijfstijl? Ik heb zo goed als alle romans en verhalenbundels van hem gelezen en mag me hiermee toch wel bij de kenners plaatsen. Trouwens sterker nog, ik heb veel geld er aan uit gegeven om een groot deel op de boekenplank te krijgen. Simpelweg om dat die boeken het waard zijn. Ik heb nog altijd liefhebber van zeker driekwart van het oeuvre van 't Hart.

Ik heb inderdaad weinig 't Hart gelezen.

Alleen Lotte Weeda, De zonnewijzer en Het uur tussen hond en wolf. Deze laatste vond ik eigenlijk het beste boek.

Heel vroeger Een vlucht regenwulpen maar daar weet ik niet veel meer van.

Inderdaad kan je me dan geen kenner van het werk van hem noemen.

Als ik eens een beetje bij ben met m'n eigen boeken zal ik eens ouder werk van 't Hart gaan lezen.

Bernadet