Bert Natter - Begeerte heeft ons aangeraakt (debuut)

Dat weet ik natuurlijk, maar ik ging er van uit dat het was omdat ze |(inderdaad|) samenvielen met de shortlist. En dat is dit jaar niet zo, dus..

Daarom is het nog wel leuk hoor!

Ik heb begrepen dat de stemmen niet gelijk zijn. Pia de Jong wordt ook erg gewaardeerd. Dus... geen leestafeldebutantenprijs dit jaar, ik ga niet in m'n eentje beslissen wie die prijs wint natuurlijk.

Dettie

Jammer, maar ze verdienen het dan ook allemaal, dus dit is eerlijker.

Tja, ik heb dezelfde mening als Willeke en ook ik kan het niet goed benoemen. Sommige stukken vond ik erg goed, maar het geheel is nogal rommelig. Zoveel personen met een steekje los. Zoveel gebeurtenissen. Ik denk dat ik toch liever iets heb dat meer bij de realiteit aansluit.

Deze mensen leven in een wereld die niet aansluit bij de mijne en ik kan me niet in hen inleven. En dat is ook weer niet helemaal waar. Ik denk dat ik meer hun innerlijke wereld bedoel. Ik kan me niet in hun gedàchten en daaruit voortvloeiende handelingen verplaatsen.

Ik had daar geen moeite mee.

Maar echt inleven, in de zin van: ik moet de personages kunnen begrijpen en aanvoelen, dat hoeft helemaal niet. Het zijn mensen en die doen rare dingen..

berdine schreef : Tja, ik heb dezelfde mening als Willeke en ook ik kan het niet goed benoemen. Sommige stukken vond ik erg goed, maar het geheel is nogal rommelig. Zoveel personen met een steekje los. Zoveel gebeurtenissen. Ik denk dat ik toch liever iets heb dat meer bij de realiteit aansluit.

Deze mensen leven in een wereld die niet aansluit bij de mijne en ik kan me niet in hen inleven. En dat is ook weer niet helemaal waar. Ik denk dat ik meer hun innerlijke wereld bedoel. Ik kan me niet in hun gedàchten en daaruit voortvloeiende handelingen verplaatsen.

Dat is juist het leuke van het verhaal vind ik. Dat er zoveel mensen een steekje los hebben. Maar alleen al dat verhaal van de opening van het verbouwde museum is al gek. Een kunstwerk waarbij je 'nothing-inside' moet zeggen. Of een man die niet van vrouwen houdt maar wel bekend wordt door... vrouwenborsten te schilderen.

Of dat idiote gedoe met die pauwen...

Deze mensen leven in een wereld die niet aansluit bij de mijne, schrijf je, maar ik denk dat ze bij niemands leefwereld aansluiten, daarvoor is het veel te bizar. En dát is juist ook het leuke.

Er wordt ook gezegd dat Dido 'gestoord' is. (Is dat trouwens zo?)

Toch... net wat Marjo zegt, het zijn mensen en mensen doen rare dingen...

Je kan heel veel kanten op met dit verhaal, ook met het einde. Dat maakt het voor mij juist een apart boek.

Is Dido het water in gelopen? Hoort de hoofdpersoon Dido nog steeds zingen? Draait de hoofdpersoon zelf door? Het kan allemaal en misschien kan nog veel meer.

Dettie