Op de eerste plaats Martijn vind ik het een lofwaardig streven dat je een onbekend stuk geschiedenis meer in de publiciteit wil brengen.
Maar ik kreeg als lezer (en meer dan dat ben ik niet) de indruk dat je voor dat doel geen keuze hebt kunnen maken uit de mogelijkheden.
Ik zeg het ook al in mijn verslag: de gedeelten die actie (strijd of andere gebeurtenissen rond de boerderij) beschrijven zijn goed. Als je je daartoe beperkt had, had ik me nog wel gestoord aan de fouten, maar had ik waarschijnlijk minder kritiek gehad.
Maar, en ik begrijp helemaal dat je dat wilde, want het staat ook op de achterflap, het gaat ook om de keuze die de hoofdpersoon moet maken. Hij heeft dingen ontdekt en moet naar aanleiding daarvan kiezen welke kant hij op wil.
Het beschrijven van de tweestrijd die hij moet doormaken schiet tekort in mijn ogen. Je beschrijft zijn gedachten net als de actie, in taal die duidelijk tot the point feiten weergeeft. Voor de actiescènes is dat prima, maar hier verwacht ik meer uitwerking.
Langere zinnen, meer bijvoeglijke naamwoorden, meer introspectie, en overpeinzingen over die tweestrijd.
Hij leest bijvoorbeeld dat dagboek, en natuurlijk schrikt hij daarvan. Natuurlijk weet hij niet goed hoe hij daar mee om moet gaan, en natuurlijk overheerst het onbegrip. Maar doordat je daar ook die snelle taal gebruikt, komt dat bij mij helemaal niet zo over als je het ongetwijfeld bedoelt.
Dat is jammer. En dat is mijn kritiek. Het boek beantwoordt meer de vraag over 'wat', dan over het 'waarom'.
Over de veelheid, tja, je had er natuurlijk voor kunnen kiezen om meer boeken te schrijven. En de film? Ik ben bang dat ook daar de actie belangrijker zou worden dan de informatie die je wilt geven.
Bedankt overigens voor de uitleg over de meisjes.
Marjo
