Simone Lenaerts: Zeewater is zout, zeggen ze (debuut)

Verrassend, dit boek. Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven: dat van Rosa en haar ouders Rika en Raymond. Het leven is niet gemakkelijk, vooral omdat het huwelijk tussen Rika en Raymond nooit veel geworden is. Raymond is bezig met de klassenstrijd, Rika met dromen over een gelukkiger leven. Zij probeert haar dromen om te zetten in werkelijkheid. Het lukt allemaal niet zo best.

Communisme, katholicisme, de armoede van de jaren vijftig: die spelen allemaal een rol op de achtergrond.

Dit boek is voorlopig mijn nummer één voor de academica debutantenprijs van 2009.

Mooi Petra!! Ik kan er wel in mee gaan...

Hadden jullie geen moeite met de korte zinnetjes?

Ik vind het tot nu toe erg afstandelijk blijven allemaal.

Dettie

Ik heb moeite met dit boek. (ben nu op de helft) Er wordt veel gepraat in korte zinnetjes en er worden veel gedachten weergegeven. Dat vind ik lastig lezen. Soms weet ik niet wie er nu aan het woord is.

Het is wel interessant om te lezen wat er in vader en moeder en Rosa omgaat. Die moeder in haar troosteloos bestaan en zo duidelijk moe van haar huwelijk. Vader die toch maar steeds weer wat probeert maar inwendig ook wel weet dat z'n huwelijk niet ideaal is en dan Rosa met haar verliefheidje en kwebbelzucht.

Het is op zich wel een mooi verhaal maar zoals gezegd, ik vind het lastig lezen.

Dettie

Ik weet er niet zo veel mee van, maar als ik het een goed boek vind dan zal ik me zeker niet aan de manier van schrijven gestoord hebben. Ik zal het juist gewaardeerd hebben.

En het boek is uit. Ik weet het niet. De taal zelf is leuk maar het kabbelt maar door. Het verhaal had van mij wat compacter mogen zijn. Soms was er een verrassende wending, zoals het café. Alleen begreep ik het eind niet zo goed. Waarom die vrouw dat deed, haar wanhoop vond ik niet overtuigend in het verhaal.

Dettie