Richard Yates - Revolutionary Road

En ik dacht dat het veilig was als je het zo bestelde!

Vervelend, maar of je nu zo rouwig moet zijn?? Wel om de centen natuurlijk, maar het boek? Hmm.

Ja het is voor het eerst na jaaaaaren dat zo'n bestelling mis gaat dus in principe is het ook veilig. En de centen krijg ik denkelijk wel terug.

Dettie

Marjo schreef : Aan de andere kant denk ik dat die twee jonge mensen uit het boek niet helemaal sporen.

April en Frank kwamen op mij niet over als ontspoorde mensen, maar als twee jonge mensen die jong getrouwd zijn en al op jonge leeftijd een gezin stichtten. (was April niet al zwanger voor zij trouwden?) Zij voelden zich wel anders dan de burgerlijke mensen in hun omgeving. Heel herkenbaar voor veel mensen!

April is thuis bij de kinderen, Frank heeft oninteressant werk. Een situatie die ook voor veel mensen herkenbaar is. Hun leven zit in een sleur. Dan komt April op het idee om te emigreren; zij wil dan gaan werken en Frank kan over een nieuwe, boeiender baan nadenken of misschien wil hij wel gaan studeren. Door na te denken en te praten over deze opties komt er weer passie in hun leven. Ze beseffen dat je het leven kunt ondergaan of zelf sturing kunt geven aan het leven. Deze kentering in hun dagelijkse leven vind ik prachtig uitgewerkt!

Het televisieprogramma Ik vertrek laat zien dat veel mensen op een gegeven moment iets totaal anders willen in hun leven; ze willen het stuur omgooien. In de meeste gevallen hebben deze mensen, net als April en Frank in het boek, kinderen. De keuze om te emigreren is m.i. meestal een egoistische keuze. Kinderen zitten er echt niet op te wachten om in een klein dorpje op het platteland, ver weg van school en andere kinderen, te gaan wonen.

Wat mij betreft is de problematiek in de roman tijdloos.

Jeannette

Hoi jeannette,

Ja als je jouw bericht leest dan lijkt het probleem tijdloos.

Het is zo jammer dat ik de inhoud van het boek niet meer precies weet.

Er staat me iets bij dat ik dacht dit is wel heel extreem maar ik weet niet of ik twee boeken door elkaar haal. "De dingen" van Perec ging ook over dromen, vol plannen zitten en in een sleur terecht komen.

(Even tussendoor:

Emigreren heeft me wel altijd gefascineerd, hoe kom je tot zo'n beslissing, staat het water je zo hoog aan de lippen, word je daas van alle regeltjes in Nederland enz.

Maar inderdaad voor kinderen is het een ramp, hoewel de beslissing om te emigreren meestal juist voor de kinderen genomen wordt dacht ik en niet vanuit egoïstisch standpunt. Het is toch vaker vanwege schoner land, meer ruimte en zo, toch? )

Maar of je emigreert of niet... je schrijft heel mooi "Ze beseffen dat je het leven kunt ondergaan of zelf sturing kunt geven aan het leven"

Was dat in dit boek zo? Dát weet ik nou juist niet meer, vervelend genoeg.

dettie

Dettie schreef : "Ze beseffen dat je het leven kunt ondergaan of zelf sturing kunt geven aan het leven"

Was dat in dit boek zo?

April en Frank waren van plan hun leven een andere wendig te geven, alleen .... toen kwam er van alles tussen.

Ik noem de keuze van de ouders om te emigreren in deze tijd vooral egoistisch. Inderdaad voeren ouders vaak als argument aan om te emigreren: we willen een betere toekomst voor onze kinderen. Maar m.i. gaat het vaak om de dromen en idealen van de ouders. De ouders willen nog één keer opnieuw beginnen, ze willen niet meer in loondienst werken, willen geen baas meer boven hen, willen niet meer in de file staan, willen minder stress, en willen in een landelijke omgeving wonen.

Maar de kinderen worden uit hun vertrouwde omgeving geplukt, krijgen te maken met een ander onderwijssysteem (vaak op een plattelandsschooltje) en hebben meestal minder speelkameraadjes in de directe woonomgeving. Vaak gaat men wonen in een vergrijsd dorp; een dorp met vooral oudere mensen omdat de jongeren uit dat dorp op zoek naar werk en vertier weggetrokken zijn. De ouders hebben in ieder geval de eerste tijd weinig tijd voor hun kinderen omdat zij een nieuw leven op moeten bouwen.

Maar natuurlijk zijn er ook idealistische ouders met niet-egoistische bedoelingen.

Eigenlijk zou er een programma 'Tien jaar na ons vertrek' gemaakt moeten worden!

Jeannette

Eigenlijk zou er een programma 'Tien jaar na ons vertrek' gemaakt moeten worden!

Ja! Dat zou wat zijn! Er is op Engeland een programma (7-up) dat om de 7 jaar dezelfde mensen filmt. Is erg bijzonder, Het is nu al de 4e of 5e keer geweest. Zeg dat ze toen het begon 7 waren... dan ze je ze als 14 jarigen, dan als 21 enz.

Je ziet jonge jongetjes en meisjes hun dromen en plannen vertellen en dan zie je ook wat er van uitgekomen is, hoe hun leven verlopen is met alle ups en downs.

Maar ik wijk erg af van het boek nu. Kreeg vandaag het bericht dat ik m'n geld terugkrijg. Dus... ga ik het opnieuw bestellen

Ik kom dus nog op dit boek terug.

Dettie