Klaus Mann - Mefisto

ik heb dit boek in huis, na lezing mag je mijn exemplaar hebben.

groetjes, irene

Zou dit ook eens dringend moeten herlezen. Ik geef voorlopig geen commentaar, het is echt veel te lang geleden.

Het is lang geleden dat ik het boek gelezen heb, dus de namen van de figuren heb ik niet allemaal meer in m'n hoofd. Het boek is een tijd in Duitsland verboden geweest, omdat de figuur Höfgen gebaseerd is op een bestaande acteur die naar ik meen een verhouding heeft gehad met de zus van Klaus Mann, Erika. Ook andere figuren in het boek schijnen gebaseerd te zijn op bestaande figuren. In zekere zin is het ook een soort sleutelroman. Ik zou het boek nog eens moeten lezen en ik zou er dan eigenlijk een lijstje bij moeten hebben, wie op welke bestaande persoon gebaseerd is.

Aan het begin van het boek zijn er een paar fanatieke nazi's, met wie het later, als de nazi's werkelijk aan de macht zijn, niet zo goed afloopt, terwijl ze met lede ogen aan moeten zien hoe Höfgen, die eigenlijk helemaal geen ideologie aanhangt, tot grote hoogten stijgt en de bescherming geniet van prominente nazi's.

Ja het is bij mij ook lang geleden dat ik Mefisto las en ik vond het een verpletterend boek. Vooral omdat het vóór WOII is geschreven.

Het boek is gebaseerd op toneelspeler Gustaf Gründgesn zag ik en na wat gegoogled te hebben vond ik deze informatie, ooit gepubliceerd in De Groene Amsterdammer.

www.loekzonneveld.nl/docs/grundgen.htm

Met Erika Mann trouwt hij in 1925 (het huwelijk zal drie jaar stand houden).

Höfgen hangt volgens mij in het boek aanvankelijk het communisme aan. Maar ook voor mij is het lang geleden dat ik het boek las dus zeker weten doe ik het niet meer. Ik heb het boek niet in huis dus nakijken kan ik het niet.

Wel weet ik dat hij op een of andere manier overal doorheen wist te glippen maar op het eind van het boek wist hij ook waar hij mee bezig was.

In het artikel in De Groene Amsterdammer staat ook:

In zijn autobiografie Der Wendepunkt (1945) geeft Klaus Mann nog eens zijn motieven weer voor het schrijven van Mephisto: 'Het gaat niet om het afzonderlijke geval, maar om een type. Als voorbeeld had ik net zo goed ieder ander kunnen nemen. Mijn keus viel op Gründgens - niet omdat ik hem voor uitzonderlijk slecht hield (hij was misschien nog wel een stuk beter dan menig andere waterdrager van de Waarden in het Derde Rijk), maar eenvoudigweg omdat ik hem toevallig bijzonder goed kende. Juist doordat wij elkaar vroeger zo vertrouwden, vond ik zijn verandering, zijn desertie, zo fantastisch, zo ongeloofwaardig.'

Gründgens rechtvaardigde op zíjn beurt zijn 'fantastische desertie' met het vaak gehoorde argument: ik bleef in Duitsland om erger te voorkomen, en om individuele mensen in bescherming te nemen.

Dettie

Inderdaad, Höfgen hangt aan het begin van het boek het communisme aan, hoewel hij ook daarin misschien wel halfslachtig is, want echte daden stelt hij steeds uit.

In het boek wordt hij ook niet echt als puur slecht afgeschilderd. Z'n pogingen om bepaalde mensen door z'n invloed te redden komen er ook wel in voor.

Het artikel heb ik net gelezen en ik vond het heel interessant.

Ik vond het ook een geweldig boek, dat een enorme indruk op me heeft gemaakt. Ik heb ook de autobiografie van Klaus Mann gelezen. Dat vond ik ook een indrukwekkend boek.