Linda Olsson - Astrid & Veronika

Nou voor mezelf zou ik het heel moeilijk vinden om te gaan met iemand die zoiets gedaan had. Ze komt er "makkelijk" van af.

Ik denk dan waarom niet gevlucht of naar een goed thuis gebracht?

Ik denk ook eigenlijk dat bewust niet diep ingegaan werd op die daad, het ging volgens mij om wat vriendschap kan zijn, kan betekenen. Misschien dacht Veronika ook wel Astrid is zo oud, (daarom vertelde ze het ook nu pas denk ik) waarom nu nog haar aangeven, aanspreken daarop...

Ik zeg maar wat hoor.

Dettie

Ik zit erg te twijfelen, vandaar dat ik toch maar eens lees wat jullie hier zeggen. Mijn eerste reactie is dezelfde als die van Sarah..saai, oervervelend. En ook niet mooi geschreven. Er zijn zinnen die ik zo gezocht vind, dat mijn tenen krullen..

Maar er moet nog wat komen begrijp ik, vooruit dan, nog even verder.

Ik zit me ineens af te vragen Sarah, is het om wat Astrid gedaan heeft en hoe ermee omgegaan wordt dat je het geen mooi boek vindt?

Dettie

Dettie schreef : Ik zit me ineens af te vragen Sarah, is het om wat Astrid gedaan heeft en hoe ermee omgegaan wordt dat je het geen mooi boek vindt?

Dettie

Nee, hoor, dat is de reden niet. Het maakte het alleen maar nog beroerder.

Haha, nou het was wel heel erg zo te lezen!

Dettie

Het feit dat er niet diep ingegaan wordt op de gebeurtenissen, maakt dat het allemaal zo normaal lijkt. En dat is het natuurlijk helemaal niet!

Je zou kunnen zeggen dat een goede vriendschap inderdaad alles aan kan, maar ze kennen elkaar nauwelijks. Nou ja, dat kan natuurlijk wel, het kan zomaar klikken tussen twee mensen, maar het overtuigt niet in dit boek.

In het begin heb ik ook het gevoel dat ze elkaar alleen maar gebruiken als muur om tegenaan te kletsen. Pas na een tijdje reageren ze ook op elkaar.

Erg om te lezen vond ik het niet, maar ik had het misschien wel dichtgeklapt als ik het uit de bieb had..