Tineke Hendriks - De zee, de zee alleen

Ja dat denk ik ook, dat je het wel meekrijgt, maar ik kan het niet apart benoemen.

Je zou dan ook Wolkenatlas van David Mitchell als een stijlboek kunnen beschrijven. Toch zie ik dat als verschillende verhaalgenres.

Je hebt ook Lola Rennt, een film, die dezelfde situatie steeds op verschillende manieren laat zien, als ik dat als boek zou lezen, zou ik het toch steeds als verhaal zien, ik kan het een niet los van het ander benoemen.

Consistentie zegt me ook niets en ik snap ook niet zo goed wat je daarmee bedoelt. Consistent = samenhangend volgens het woordenboek. Een verhaal is soms niet samenhangend, maar vormt toch een geheel.

En dingen of mensen voor je zien door de beschrijving, dat is voor mij onderdeel van het verhaal. Ik kan het niet als stijl zien. Bizar misschien maar waar.

Dettie

Een verhaal is niet consistent als het niet klopt. Het is iets waar jij toch wel op let! Als er zonder dat het duidelijk is waarom ineens een andere persoonsvorm gebruikt wordt. Of een andere tijd, of noem maar op. Zoiets kan wel met opzet zijn natuurlijk, maar dan begrijp je als lezer waarom dat is. Dan is dat geen slordigheid (of gewoon niet het talent hebben om te schrijven)

Ha, hartstikke bizar! Ik lees wel eens beschrijvingen waar ik niets bij zie. Maar dat is misschien ook wel afhankelijk van de lezer. Zou zo maar kunnen.

Een verhaal is niet consistent als het niet klopt. Het is iets waar jij toch wel op let! Als er zonder dat het duidelijk is waarom ineens een andere persoonsvorm gebruikt wordt. Of een andere tijd, of noem maar op. Zoiets kan wel met opzet zijn natuurlijk, maar dan begrijp je als lezer waarom dat is. Dan is dat geen slordigheid (of gewoon niet het talent hebben om te schrijven)

Ah maar dan gaat het voor mij toch over het verhaal zelf, want dat verhaal klopt niet.

De schrijver is in het verhaal niet consistent door ineens een andere persoonsvorm te nemen, die niet klopt. Of ineens een andere tijd te gebruiken, dat is gewoon een fout in het verhaal.

Stijl betekent voor mij mooie zinnen, of metaforen gebruiken, korte zinnen als het spannend wordt, langere zinnen als er rust is.

Dat is tenminste wat ik over stijl geleerd heb. Maar ik ga zo op in een verhaal dat ik die stijl niet zie. Dan zou ik een boek als leerstof moeten lezen, misschien dat ik het dan zie.

Dettie

'dat is gewoon een fout in het verhaal'. Natuurlijk, maar allereerst een fout in stijl!

Wat je verder over stijl zegt: juist! Dus herken je het wel, maar minder bewust. Tja, ik heb zoveel tekstverklaringen moeten maken in mijn schooljaren dat ik het wel opmerk.

Persoonlijk vind ik het geen fout in de stijl, maar een fout van de redactie of schrijver.

Daar kunnen we natuurlijk lang of delibreren (mooi woord haha) maar als je verschillende visies of definities over stijl hebt dan kom je er toch niet uit.

Ik heb het even opgezocht:

Stijl is de wijze waarop iemand zich schriftelijk (schrijfstijl) of mondeling (spreekstijl) uitdrukt. Dat kan beknopt of omslachtig, eenvoudig of ingewikkeld, concreet of abstract, arrogant of bescheiden, plat of verheven, objectief of subjectief, formeel of informeel, in spreektaal of in schrijftaal.

Als je het hebt over stijl van een schrijver hebt, bedoel je alles wat opvallend is aan zijn taalgebruik. Als je een beoordeling van de stijl van een schrijver moet geven, let je op:

Zijn de zinnen kort of lang?

Gebruikt de schrijver veel/weinig bijvoeglijke en/of zelfstandige naamwoorden?

Is de tekst moeilijk of makkelijk geschreven?

Gebruikt de schrijver vaak de lijdende/bedrijvende vorm (de bedrijvende vorm is directer, zorgt voor meer beleving)?

Is de tekst in de verleden/tegenwoordige tijd geschreven? De tegenwoordige tijd zorgt voor meer betrokkenheid, de verleden tijd schept wat meer afstand.

Heeft de schrijver een voorkeur voor bepaalde leestekens? Puntjes (….) bijvoorbeeld kan je gebruiken om spanning op te wekken.

Maakt de schrijver veel gebruik van ironie? De schrijver zegt het tegenovergestelde van wat hij bedoelt. Hij spot met bepaalde zaken of zichzelf (zelfspot) en maakt veel gebruik van neologismen (nieuwe woorden) en stijlmiddelen als overdrijvingen, understatements en beeldspraak.

Dettie

www.taaluilen.nl/stijl-van-je-tekst/

Nog meer. Niet dat het er makkelijker op maakt...voor een deel is het ook een gevoel dat je hebt als je een stuk tekst leest.

Soms mag er namelijk ook best gezondigd worden tegen stijl, als het maar ergens toe dient.