Tineke Hendriks - De zee, de zee alleen

Zie

www.leestafel.info/tineke-hendriks

Dettie

IK heb er nu nog niets mee, maar als ik nou op Vlieland geweest zou zijn in dat museum, dan zeker wel!

Fijn boek, zeg je. Het leest ook lekker?

Ja zeker! Ik denk dat ik het anders geen fijn boek had genoemd.

Het is heerlijk om te lezen over zo'n vrijgevochten vrouw die gaat voor wat zij wil. Zelfs haar geliefde man kan haar niet tegenhouden, wat hij overigens ook absoluut niet doet, hij moedigt haar eerder aan.

Dettie

Jij hebt het vaak over het verhaal dat je wel of niet aanspreekt. Dit verhaal vind je dus mooi, maar dat wil nog niet zeggen dat het ook stilistisch fijn is om te lezen. Dat bedoelde ik. Al zegt dat eigenlijk niet veel, want smaken verschillen ook daar in.

Hier moest ik even over nadenken.

Ik vind het namelijk heel moeilijk om te zeggen hoe een stijl is. Bij mij valt alles samen, het verhaal én stijl. Ik kan dat niet onderscheiden.

Wat me soms wel opvalt zijn heel mooie zinnen, of dat bijv. een opbouw mooi in elkaar zit, maar ook dat wil voor mij nog niet zeggen dat het een goed boek is. Voor mij staat of valt alles met de inhoud, of het verhaal me raakt, tot nadenken stemt, me inzichten geeft of me op een andere wijze naar iets laat kijken, dat is voor mij de kracht van een boek.

Dat zal ongetwijfeld ook te maken hebben met hoe het opgeschreven is, maar ik kan stijl en verhaal dus niet uit elkaar halen, dat lukt me gewoon niet.

Dettie

In het voorlaatste boek dat ik las (De lunchroom) staat een mooi voorbeeld van stijl. Een en dezelfde situatie wordt op vier verschillende manieren beschreven. Het zou je dan vast wel duidelijk zijn!

Natuurlijk zijn mooie zinnen vaak onderdeel van een goede stijl, maar dat hoeft niet. Het heeft te maken met bijvoorbeeld consistentie - of juist niet -,met het principe show, don't tell, en met het beschrijven van voorwerpen of omgeving e.d. zodanig dat je het voor je ziet.

Ik denk dat je dat als lezer al dan niet bewust echt wel meekrijgt.