Erik Jan Harmens- Rigolettohof

Autobiografische roman vermengd met het verhaal van de aanslag in het winkelcentrum in Alphen aan de Rijn.

Lees meer: www.leestafel.info/boeken

(Hoe toevallig: drie boeken achter elkaar over een aanslag...)

Je schrijft: Ligt hier een onderliggende vraag: had ook de ik-verteller uit kunnen groeien tot een moordenaar?

Bedoel je dat zijn achtergrond, labiele moeder, verdwenen vader, tot zoiets had kunnen leiden?

Vind je het een goed boek? Ik mis namelijk een beetje jouw mening over het boek zelf.

Vind je zijn manier van schrijven mooi? Of moeilijk lezen? En het verhaal? is dat goed te volgen?

Dettie

nieuwsgierig als altijd.

Dat gevoel had ik, een onderliggend idee dat door de tekst heen tevoorschijn lijkt te komen: als ik een ander geweest was, had ik misschien ook wel met een geweer rondgelopen. Hij beschrijft een scene waarin hij doet wat de schutter doet, er helemaal in op gaat, 'maar zonder wapens'.

Mijn mening (en nee, dat vermeld ik dus ook niet): misschien zegt het iets als ik aangeef dat ik het verschillende keren weg gelegd heb, en dat was niet omdat het te aangrijpend was. Als dat heen en weer gezwalk, het is op zich prima. Maar niet te lang achter elkaar.

Het is prima te volgen, en de manier waarop hij zijn eigen leven met dat van de schutter mengt boeit echt wel, het is alleen de stijl waardoor ik misschien niet zo enthousiast reageer. Een zeven plus, geen acht.