Oké, Marjo, mee eens. Marga Kool: is fictie geworden door kleine wijzigingen en enkele verzonnen items. (Maar ze schuurt wel dicht tegen de literaire non-fictie aan. Ook voor haar boek geldt de vraag uit het artikel: waarom opeens zoveel succes voor dit soort boeken?)
Maar in het boek van Frank Westerman bv. over de Graanrepubliek. Daar beschrijft hij een bijeenkomst (eind 19e eeuw), die inderdaad heeft plaatsgevonden, waar van de toespraken verslagen in de krant hebben gestaan. Maar die hij vervolgens in een "verzonnen" context plaatst: "Het sneeuwde toen hij zijn beste paarden voor de koets spande om naar de bijeenkomst te gaan. Hij stak een sigaar aan." En de toespraak wordt uitgeschreven: "Beste mensen hier aanwezig,...... etc." Zo zijn er tal van stukjes in het boek, waarin de feiten op een prettig leesbare manier worden verpakt. Met verzinsels die zouden kunnen, maar niet te controleren zijn. Toch zou ik dit geen romantiseren willen noemen.
Dat gebeurt ook bij Judith Koelemeijer. Bovendien zegt ze in het interview bij de VPRO zelf: "Ik schreef geen geschiedenisverslag. Het ging om hun herinneringen. Daarom komen enkele grote gebeurtenissen (de moord op Kennedy bv.) er niet in voor." Maar of wat mensen vertellen, of herinneringen kloppen met de werkelijkheid? Toch wordt ook zij ingedeeld bij de literaire non-fictie. Maar in de bibliotheek stond ze tussen de romans.
Heb je het artikel al gelezen? Het is best wel verhelderend.
"Een mens die het aandurft om een uur te verspillen heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt."
Charles Darwin Engels medicus en bioloog (1809-1882)