De afgelopen dagen dit boek gelezen. Ik moest er even inkomen, even doorkrijgen hoe we vanuit de schrijver meekijken in zijn hoofd en in de tot stand koming van het boek, maar daarna had het me zijn greep. Je voelt de urgentie waarmee het geschreven is, Dettie schreef het al, als van Dis de corona periode niet zou overleven, wilde hij in ieder geval dít boek nog geschreven hebben.
Ik vond het in zekere zin wel beangstigend om te lezen, wat precies de bedoeling is natuurlijk. Alles wat hij schrijft, op alle fronten eigenlijk, voelt helemaal niet zo ver weg. Nu deze zomer er om ons heen zoveel klimaatrampen gebeuren voel je letterlijk dat alles ontzettend hard verschuift en dat we zomaar in een scenario als in het boek terecht kunnen komen. En de corona crisis heeft ons nog duidelijker dan al het geval was ook laten zien hoe populisten proberen een slaatje te slaan uit rampen die ontstaan. En de overwinning ervan, ook als er geen sprake van is, claimen voor hun eigen glorie.
Het was fijn inderdaad dat er af en toe wat lucht ingeblazen werd door humor en ironie. Anders zou het een topzwaar boek zijn geworden, en dat is het nu zeker niet.
<t></t>