Gustave Flaubert: Madame Bovary

Mag ik eerlijk zijn? Ik vond het een saai boek. En madame een ongelooflijke zeur.

Ik weet het, ik moet het in die tijd zien en zo maar ik vond het slaapverwekkend.

(roel, niet gaan schelden

Ik had er ook moeite mee om het in de tijd te plaatsen, maar ik had toch wel steeds in mijn achterhoofd zitten dat Emma als vrouw van toen niet veel mogelijkheden had. Hoewel, dacht ik dan meteen: ze waren er wel, die mogelijkheden..als vrouw van de dokter had ze vrijwilligerswerk kunnen doen, hem helpen, of gaan tuinieren..

Tijdens de wandeling met de hond overdacht ik dat het Flaubert daar eigenlijk juist om te doen was: kritiek op de vrouw van die tijd..

Het enige boek dat ik tot nog toe van Flaubert heb gelezen en niet in de boekenkast heb staan. Wel een ander. Ik vond het een absoluut hoogtepunt. Heel passioneel. Ik heb het met heftig kloppend hart gelezen. Dit boek plaatste Flaubert voor mij in het rijtje van de grote kunners onder de schrijvers.

Nee, helemaal niet slaapverwekkend Bernadet, al kan ik me wel voorstellen dat sommigen er van gaan gapen. Als je de vrouw inderdaad een enorme zeur vindt, kan je haast niet anders. Ik vond het een zeer moedige vrouw, die het lef had om de liefde achterna te gaan.

Een boek dat al zoveel jaren op mijn lijstje staat maar waar ik tot nu toe nog nooit aan toegekomen ben. Om de een of andere reden trekt het boek me niet aan. Ik denk dat ik met het lezen van Austen en Brontë een beetje verveeld tegen literatuur uit die tijd aankijk. Ik ben te jong om mij in die tijdsperiode te kunnen verplaatsen, ik weet niet genoeg over die tijd en daardoor vind ik het saai en onbegrijpelijk. Onbegrijpelijk omdat die vrouwen over het algemeen gelaten hun "status" aanvaarden. Ze proberen wel hier en daar iets te "forceren" maar je kunt ze niet vergelijken met vrouwen uit deze tijd.

Om er echt iets aan te hebben zou ik me meer moeten verdiepen in de levensstijl van vrouwen in die tijd.

Inge

Lef had de liefde achterna te gaan????

Ze liet met zich spelen door Rodophe, waarbij ze volgens mij alleen verliefd was op zijn rijkdom en het feit dat hij haar begeerde.

En Leon vergat ze gemakshalve maar..

Dit is in mijn ogen geen Ware Liefde, geen Passie..

Hallo Marjo,

Ze deed iets wat een getrouwde vrouw nooit zou mogen doen in een kleine gemeenschap, ze ging vreemd, de liefde achterna. Dat vind ik zeker passioneel, ze was tenslotte helemaal hotel de botel van deze man. Op zijn rijkdom, juist niet! Haar man had geen tijd/zin om haar de liefde te geven, waar ze naar snakte, toen de "prins op het witte paard" langskwam werd ze met gevoelens geconfronteerd die ze nog niet eerder gekend had. Dat hij haar uiteindelijk voor het lapje heeft gehouden is des te schrijnender, maar maakt het verhaal nog beter.

Marjo schreef : Lef had de liefde achterna te gaan????

Ze liet met zich spelen door Rodophe, waarbij ze volgens mij alleen verliefd was op zijn rijkdom en het feit dat hij haar begeerde.

En Leon vergat ze gemakshalve maar..

Dit is in mijn ogen geen Ware Liefde, geen Passie..