Robbert Welagen - Lipari (debuut)

Goed dat ik het toch gelezen heb, want ik vind het best mooi, al is het erg somber. En fouten? Niks van gezien..

Lees het verslag www.leestafel.info/robbert-welagen

Marjo

Je blijft me verrassen marjo. De ene keer erger je je enorm aan een boek waarin niets gebeurt en nu spreek je er lovend over.

Wat is het dat het ene boek je wél en de andere niet aanspreekt terwijl er in beide boeken niet echt iets gebeurt?

Vertel, vertel..

Dettie

Dit is een psychologische schets. Er gebeurt daadwerkelijk niets, maar je krijgt wel een kijkje in het hoofd van de hoofdpersoon. En de taal natuurlijk. Beetje poetisch toch.

En bij boeken zoals Ik ben omringd door debielen.. of Excuses voor het ongemak vind je niet dat er iets psychologisch gebeurt?

Gewoon nieuwsgierig hoor.

Dettie

Excuses voor het ongemak vond ik niet slecht. Ik was kwaad..

Maar inderdaad is de stijl, de manier van schrijven is compleet anders. Hogenkamp is erg direct, maar kan wel (in mijn ogen) goed schrijven.

van der Kwast is behalve direct ook soms grof. De sfeer is negatief, somber, nihilistisch. Ik houd daar niet van, of er nu iets gebeurt of niet.

Welagen hanteert een mooie manier van schrijven, zijn hoofdpersoon is niet nihilistisch, niet negatief, misschien wel doelloos, maar zonder dat anderen daar lastr van hebben.

Moeilijk hoor om dat duidelijk te maken.

Ik heb het uit. Het is een mooi boek.

Het verveelde geen moment ondanks dat er ogenschijnlijk niets gebeurde.

Wat ik mooi vond is dat de jongen zich zo bewust was dat het een tijdelijke ontmoeting was. Hij herkende zichzelf in hun. Hij was precies zo.

Hij wilde ook het liefst anoniem zijn, niet opvallen, en zijn leven leiden zoals hij wilde.

Mensen ontmoeten en weer verder gaan zonder bindingen.

Dettie