Patrick Süskind - Het verhaal van mijnheer Sommer

Ik heb het boekje uit en zal het zeker nog eens lezen. Sfeervol die plaatjes erbij.

Overigens: de vertaler Ronald Jonkers heeft ook een fraaie prestatie geleverd! Dat vergeten we wel eens als we een vertaald boek lezen.

WIE HET VERHAAL ZELF NOG WIL LEZEN EN VERRAST WORDEN MOET VANAF HIER NIET VERDER LEZEN!!!!

:arrow: :arrow: :arrow: :arrow: :arrow: :arrow:

In het tweedehands boek zat een krantenknipsel uit NRC Handelsblad met een artikel van Hans Vervoort over de schrijver Jan Arends. Het heet Maidenvlucht. Hij betoogde daarin, dat Jan Arends geen teruggetrokken leven leefde en geen zelfmoord had willen plegen. Maar volgens de beheerster van het appartementencomplex waar hij woonde, ervan overtuigd was, dat hij vliegen kon en bij zijn eerste poging niet meer kon landen op de stellage (het landingsplatform) in zijn raamkozijn.

Heel bizar, dat dat in dit boekje gelegd was.

Het verhaal laat mij ook niet los. "Het meest autobiografische verhaal" wordt er beweerd. Slaat dat alleen op de jeugdherinneringen van het jongetje of ook op de heer Sommer, die volgens het jongetje op de vlucht was voor de dood? Waarom springt het kind niet, als hij Sommer onder de boom ziet liggen? Omdat de dood kennelijk iets heel engs is, waarvoor Sommer constant op de vlucht is? Dus kun je daar beter maar niet voor kiezen? Waarom houdt hij aan het eind van het verhaal meneer Sommer niet tegen? Bestaat Meneer Sommer wel of is het een alter-ego, een verzonnen figuur die op den duur niet meer nodig is in zijn leven? Maar waarom zien de andere mensen hem dan ook?

Hoe denken jullie daarover?

Ik heb via internet nog het een en ander opgezocht over Süskind. Zie volgende forumitem.

Ik ben gisteren in meneer Sommer begonnen. Wat een prachtig boekje!!!

Speciaal voor Roel:

www.8weekly.nl/index.php?art=3344

Een recensie van het boekje: Over liefde en dood van Patrick Süskind uit 2005. Daarin wordt tevens verwezen naar Thomas MANN.

Dettie en Roel:

Achtergrondinformatie over de schrijver zelf is te vinden bij:

www.kunstbus.nl/verklaringen/patrick+suskind.html

of (in het duits): de.wikipedia.org/wiki/Patrick_S%C3%BCskind .

Misschien kan de bovenste als link gebruikt worden bij het boek? Er staat wat meer informatie in dan in het stukje in het archief.

Recent is ook: Drie verhalen en een beschouwing (2005, al denk ik dat niet alle verhalen erin nieuw zijn). Het is nog verkrijgbaar.

Biblion: De bundel bevat drie verhalen plus een beschouwing van de Oostenrijkse schrijver (1949) van 'Het parfum'. Op de kleurrijke kaft staat een afbeelding van oesterschelpen, die betrekking heeft op het verhaal 'De erfenis van Maitre Mussard' (het titelverhaal van de eerste Nederlandse uitgave): over een goudsmid die gelooft dat de aardkorst langzaam veroestert. Het tweede verhaal gaat over een miskend kunstenares, die zelfmoord pleegt. In het derde verhaal neemt een beginnend schaker het met groot elan op tegen een gerenommeerd schaker. De beschouwing is een literair hoogstandje over iemand die aan literair geheugenverlies lijdt. Schitterend en boeiend geschreven, met zorg uitgevoerd en vertaald. Prettige, kleine letter.

Librije schreef : Het verhaal laat mij ook niet los. "Het meest autobiografische verhaal" wordt er beweerd. Slaat dat alleen op de jeugdherinneringen van het jongetje of ook op de heer Sommer, die volgens het jongetje op de vlucht was voor de dood? Waarom springt het kind niet, als hij Sommer onder de boom ziet liggen? Omdat de dood kennelijk iets heel engs is, waarvoor Sommer constant op de vlucht is? Dus kun je daar beter maar niet voor kiezen? Waarom houdt hij aan het eind van het verhaal meneer Sommer niet tegen? Bestaat Meneer Sommer wel of is het een alter-ego, een verzonnen figuur die op den duur niet meer nodig is in zijn leven? Maar waarom zien de andere mensen hem dan ook?

Hoe denken jullie daarover?

Ik denk dat het iets is dat Süskind in zijn jeugd meemaakte.

Ik denk eerder dat mijnheer Sommer op de vlucht was voor het leven. Een heel angstige man die zo'n vast stramien (altijd lopen) nodig had om maar niet bij het leven stil te hoeven staan. (letterlijk en figuurlijk) Hij wil niet lastig gevallen worden (laat me eindelijk met rust)

Het jongetje wil springen om niets, om een voorval, doordat hij die man ziet die zo gekweld is beseft hij denkelijk dat zijn 'gekweldheid' niets voorstelt.

Ik denk ook dat hij mijnheer Sommer niet tegenhoudt omdat hij begrijpt dat het voor die man eindelijk rust zal betekenen. Hij is dan eindelijk verlost van zijn kwellingen.

Dettie

Dettie:

Ik denk eerder dat mijnheer Sommer op de vlucht was voor het leven.

Zoals jij het opschrijft, kan ik het allemaal ook beter plaatsen. Het lijkt me ook de meest logische verklaring. Maar hij schrijft letterlijk: Zojuist had ik immers een man gezien die zijn leven lang voor de dood op de vlucht was. (blz. 101)

Dan wordt het zoiets als: "die man doet er alles aan om de dood te ontlopen en dan kies ik er vrijwillig voor vanwege zo'n futiliteit als een stukje snot op een pianotoets." Ook de "stereotype" uitdrukking van zijn vader: "U haalt zich nog de dood op de hals" en de reactie van Sommer daarop wordt dan veelzeggender.

In elk geval heb je geen leven meer, als je voortdurend wilt vluchten voor de dood. En pas rust als je je er maar bij neerlegt en de dood tegemoet loopt.

Ben benieuwd wie het nog meer gaat lezen (Janna?). En naar de reacties!

Ik heb het boekje jammergenoeg niet meer in huis (ringboek, is bij janna nu)

Ik denk dat het eigenlijk op hetzelfde neer komt, hij loopt en loopt maar om aan de dood te ontkomen, op de vlucht voor de dood, maar heeft daardoor ook geen leven. En ja wat jij zegt: die man doet er alles aan om de dood te ontlopen en dan kies ik er vrijwillig voor vanwege zo'n futiliteit als een stukje snot op een pianotoets.

Ik vond dat gedeelte van "laat me eindelijk met rust" ook veelzeggend. Hij had zelf geen rust en kon er niets anders meer bij hebben.

Dettie