Jaap Gerritsma - Klabbertoet

Ik snap wel wat je bedoelt, en ik waardeer het ook zeer als iemand die al die geleerde woorden tot zijn beschikking heeft, die 'vertaalt' naar gewoon begrijpelijke termen. Maar dat neemt niet weg dat ik het af en toe toch wel leuk vind.

Maar ik zal het eerst moeten lezen om te weten of het specifieke termen zijn, dus vanwege zijn achtergrond gebruikt, of dat ik misschien met je eens ben dat ze niet passen in het verhaal.

Ik voel het dus absoluut niet als etaleren van kennis. De woorden - ik zou er normaal overheen gelezen hebben, het zou me niet opgevallen zijn dat het geen Nederlands-eigen woorden zijn- storen me dus niet, passen juist wel in de tekst.

Als je weet wie de schrijver is, dan past het helemaal bij de man.

'Toch vraag je je af waarom dit boek geschreven is. Wil Jaap alsnog zijn zegje doen over zijn huwelijk? Wil hij alsnog gehoord worden? Het is duidelijk dat Jaap vindt dat hij gelijk heeft en dat maakt hem minder sympathiek. Het is wel duidelijk dat hij Anne erg mist, dat hij nog steeds om haar geeft, misschien zelfs wel verder wil, maar alleen wel zonder haar zoon. Maar Anne is moeder...'

Dit begrijp ik even niet. Dan kun je dat wel bij ieder verhaal vragen. Het is wel gebaseerd op de persoon zelf, maar het is niet precies zo gebeurd.

Vraag je je dat bij andere (semi) autobiografische verhalen ook af? Ik niet tenminste.Ik ga geen verslag maken, maar het zou er heel anders uitgezien hebben.

Het doet aan sympathie voor de man niets bij of af dat je alleen zijn kant van het verhaal leest. Het gaat hier vooral om de parallel tussen de boom en het huwelijk. Ik vind dat heel mooi gedaan. Prachtige beschrijvingen ook van de omgeving.

'Maar Gargan probeerde een 'larger-than-life'-karakter te vertonen, groter, grootser dan anderen willen zijn. Een houding van beter weten, de ander overschreeuwen. Tieren dat bovendien een opmaat vormde voor het dreigen dat hij iemand wel even in elkaar zou timmeren. Bij hem ontaardde boosheid al snel in een automatenagressie, de automaat moet aan flarden tot de onderdelen over het wegdek rollen als het blikje er niet uit komt vallen. Een zegeltje te weinig krijgen bij de supermarkt: in de fik die zaak. Dat soort opwinding.'

Ik vind dit een prachtige beschrijving van iemand met een kort lontje!

Ja de woorden stoorden mij dus wel. Maar dat wil niet zeggen dat hij niet mooi schrijft, dat doet hij zeker wel. Dat zeg ik ook in mijn recensie.

Vooral het neerhalen van de boom is echt ongekend mooi geschreven,

Maar naar mijn gevoel is het hele boek eigenlijk een klaagzang dat Anne gekozen heeft voor haar zoon in plaats voor hem. Hij kan en wil dat niet begrijpen, hij en Anne waren zo'n goed stel en die zoon verpestte alles volgens Jaap. Hij haalt haar zoon in dit boek enorm naar beneden.

En dan vraag ik me inderdaad af, wil hij nou bereiken dat Anne alsnog zijn visie gaat inzien en alsnog haar handen van haar zoon aftrekt?

In zijn nawoord noemt hij ook Anne bij haar echte naam en zij is makkelijk te vinden als je even googlet (Annemiek Roumen) en ze is inderdaad kunstenares (en een goede!) Ik vind dat hij ondanks zijn liefde voor haar, Anne te kakken zet. Hij toont weinig respect en begrip voor haar standpunt.

Jammer dat jij geen recensie maakt, ik ben nu wel benieuwd wat jij over dit boek te vertellen hebt.

Dettie

Ik zou te veel in herhaling vallen ben ik bang. Ik kan het niet onbevangen lezen.

Ik heb dat niet zo gevoeld als jij, maar het is ook zo dat ik me pas realiseerde dat het deels autobiografisch was toen het uit was. En dan is mijn mening al gevormd. Ze komt er inderdaad niet zo goed van af, maar als haar 'toegeeflijkheid' zo ver gaat, hm. Ik heb er over zitten denken. Hoe ver zou ik gaan? Ik denk dat het helemaal van de relatie tussen de volwassenen af hangt, als je moet constateren dat ze haar zoons op de eerste plaats zet.

Als Anne voelt dat ze 'te kakken is gezet', nou, dan hoor ik dat graag.

Haha, ik denk niet dat Anne dat zal laten weten...

Het is wel zijn verhaal.. Het is wat hij vindt. En hij vindt dat ze te zacht is voor haar zoon. Maar wie zegt dat die zoon inderdaad zo vreselijk is? Alles is door zijn ogen verteld. En ik vind dan persoonlijk dat het niet erg van smaak en integriteit getuigt om dat allemaal zo in een boek te melden.

En dan nog die taal erbij... haha. Nee ik krijg een beetje vieze smaak in mijn mond hiervan.

Dettie

Gossie, ik word onderhand nieuwsgierig naar dit boek. De bieb heeft het niet. Een veeg teken, maar het is nog betrekkelijk nieuw. Het kan nog komen.

Als ik de voorbeelden in de recensie zo lees, dan geloof ik dat ik me ook zou ergeren aan het taalgebruik. Erg aantrekkelijk klinkt het niet.