Marek van der Jagt - De geschiedenis van mijn kaalheid

waarmee "kaalheid" een dubbele betekenis krijgt.....

Klopt helemaal..

Elvira, je zegt dat Marek, de hoofdpersoon zijn moeder adoreert. Dat heb ik er helemaal niet uit begrepen. Hij zoekt, wanhopig haast, -met een hoogtepunt als hij zijn dwerggroei uitschreeuwt onder het eten!-haar aandacht, maar hi is eigenlijk overal wel op zoek naar wat aandacht voor zijn persoontje. Vooral thuis.

Ik begrijp dat hij zelfs liever niet meegaat naar de bergen, en dat ongeluk daar..hoe wil je dat uitleggen als hij zijn moeder adoreert?

goh, marjo, op mij kwam het over als een ziekelijke adoratie. zij lijkt zijn ijkpunt te zijn bij alles wat hij doet. om de drie zinnen wordt zijn moeder en haar manier van doen vernoemd. misschien is adoratie niet helemaal het juiste woord, maar naar mijn aanvoelen besefte hij de enorme invloed die zij op zijn leven en denken had en heeft hij er zich wanhopig tegen willen afzetten. maar zelfs na dat ongeluk, heb ik niet de indruk dat hem dat lukt, dat zijn moeder bij alles wat hij doet de maatstaf blijft, de alfa en de omega...

Dit herken ik totaal niet..Jammer dat ik dat boek niet meer bij de hand heb, maar ik ben toch wel van plan om dit eens na te kijken!

Ben over de helft van het boek.

Heb nu zo met een half oog het commentaar hier gelezen (omdat ik nog bezig ben).

De moeder is een intrigerende figuur, nou ja, intrigerend...

Ik vraag me heel de tijd af waarom hij het steeds over haar heeft.

Ik zou er niet op gekomen zijn dat adoratie te noemen, maar misschien is het dat wel. Verder lezen dus.

Tiba.