Robert Morgan - Voorbij de rivier

Dat jij (of ik) een boek vergeet, betekent voor mij dus dat het boek niet echt bijzonder was..

Nou echt een slecht boek was het niet maar ik vergeet vrij vaak titels of namen van schrijvers.

Kan in de bieb echt me suf staan denken, soms weet ik wel een titel maar dan weet ik de schrijver weer niet. Heb ik ook met muziek.

Bernadet

Zo te horen is het boek nog niet zo vaak gelezen. Zou dat komen omdat het een Amerikaanse schrijver is die hier nog niet erg bekend is?

Dat kan zijn maar misschien ook wel omdat het een Oprah boek is. Veel mensen vinden dat geen aanrader en noemen die boeken Amerikaans sentiment.

Ik moet zeggen dat ik niet erg op de hoogte ben van Amerikaanse schrijvers. Ik blijk toch vaak onbewust eerder boeken van Engelse schrijvers te lezen.

Bernadet

Miranda, je schrijft....

Ook het christelijke geloof speelt daarin mee. Dat zit diep verankerd in hun leef- en denkpatronen. Ik vind trouwens dat er op de achtergrond van dit verhaal ook vrij veel bijbelse thema’s meespelen: ‘ben ik mijns broeders hoeder?’, ‘de gelijkenis van de verloren zoon’, ‘het heiligdom op de berg’, ‘Abel en Kaïn’ en ga zo maar door.

Ik weet niet of iemand die geen christelijke achtergrond heeft, of er weinig over weet, wel zo van het boek kan genieten. Als je er niets van moet hebben blijft alleen het verhaal en het drama staan

Is het boek wel goed te lezen dan, ondanks dat er dan alleen het verhaal en het drama blijven staan? Ik bedoel dus als je niet zo'n achtergrondkennis hebt, is het dan wel-een-aardig verhaal of evengoed een goed verhaal? (Ik ben katholiek opgevoed maar ben niet erg op de hoogte van de bijbelverhalen.)

Bernadet

Bernadet,

jawel, het boek is goed te lezen. Zowel door de toegankelijke schrijfstijl als het verhaal op zich. Wat ik bedoelde met de quotes die jij aanhaalt, is dat tijdens het lezen zich vergelijkingen met verhalen uit de Bijbel aan mij opdrongen. Dus er zitten gelijke thema's in. Als je daar niet van op de hoogte bent, zullen die thema's bij je langsglijden. De typering 'Amerikaans sentiment' vind ik ook wel goed getroffen. Zo'n verhaal is natuurlijk wel een terugblik in de tijd als je het over bijna 100 jaar geleden hebt. Ondanks dat ik zei dat ik ontroerd raakte bij het lezen, betekent het nog niet dat er in het verhaal welbewust op sentimenten wordt gemikt. In tegendeel, zou ik willen zeggen.