Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

De bekoring van Hans Münstermann. Het is een erg traag boek en de auteur zegt soms rare dingen: "Hij maakt ruwe bewegingen, als een boer in Mongolië die de stal met vee is binnen gegaan." (over een man die zijn overleden moeder op haar zij rolt om een koelmatras te vervangen)

Hahaha ja en wij weten natuurlijk allemaal hoe een boer in Mongolië de stal binnengaat! Wat een rare vergelijking!

Bernadet

Ernstvuurwerk van F.B. Hotz.

Iemand raadde me die schrijver met klem aan in de kroeg. De schrijver is zijn grote held hij zei nergens heen te gaan zonder een pocket met verhalen van zijn hand in zijn binnenzak zodat hij overal waar hij kwam een alinea tot zich kon nemen. Hij beweerde de woorden te koesteren en dat het in iedere omgeving een andere uitwerking op hem had.

Mooie woorden en het boekje dat hij liet zien was dermate vervomfaaid dat ik hem ook wel geloofde, maar eenmaal zelf begonnen in het boek kon ik me de eerste tien bladzijden nog niet doorworstelen.

De hoofdpersoon in het verhaal is een oude saaie man, de taferelen zijn erg gewoontjes en het ademt een soort pietluttigheid die mij niet aanspreekt.

Ik heb het boek weggelegt, misschien dat het me over een paar jaar wel kan boeien.

Ik heb nog steeds een (of meer?)* boek van Hotz staan en ben wel van plan het te lezen. Deze titel ken ik niet.

Meerdere mensen zijn erg enthousiast over Hotz. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar zijn boeken.

*Ik heb een tijd terug een enorme hoeveelheid boeken gekregen en dacht dat daar ook boeken bij zaten van Hotz vandaar (of meer?)

Bernadet

Ik heb nog niet eerder van de man gehoord, dacht ik.

De vertekening was een vrij bekend boek van hem.

Bernadet