Artikel over covers

Een aardig artikel over het maken van boekcovers. Zie

www.nijghenvanditmar.nl/web/Artikelpagina/Covers.htm

Dettie

Dat komt allemaal wel overeen met wat we op school vorige week van Mieke van Hooft gehoord hebben. Zij liet ook covers zien die ze afgekeurd had. Vaak terecht. Eentje verklapte bijvoorbeeld de afloop van het boek. Dat kan natuurlijk niet.

Ja daar kun je een aardige discussie over op touw zetten!

Sommige covers slaan finaal de plank mis. B.v. de eerste editie van Natalie Koch's "Streken". Erg rommelig en wat die ree met de inhoud te maken heeft? Je zou haast denken dat het een sprookje is. :shock:

Ook het zojuist gelezen "Op zoek" van Amy Bloom heeft voor mijn gevoel een verkeerde kaft: een soort rotsachtig kaal landschap met en profile het gezicht van een fris, blond, hedendaags meisje. Daarbij de tekst dat het boek een pageturner is en de genoemde titel en ik dacht dat het een simpel, enigszins sentimenteel verhaaltje zou zijn.

De schrijfstijl noopt echter tot aandachtig lezen en niks pageturnen - wat je wel zou willen. Er staat heel veel tussen de regels. Er wordt b.v. een gedachte op papier gezet, en vervolgens komen er een aantal handelingen. Je mag dan de overgang zelf bedenken, wat er allemaal aan gesprekken of handelingen tussenin hebben plaats gevonden. In de trant van : Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig.

Lillian, degene die op zoek gaat is een jonge joodse vrouw in de jaren 20 van de vorige eeuw, die er vast heel anders uit zag en zeker niet zo schoon na die barre tocht. Een aanlokkelijker titel en een ander meisje hadden het boek een literairder aanzien kunnen geven.

En zo kan ik nog wel paar voorbeelden geven.....

Boekcovers kunnen inderdaad vaak heel misleidend zijn. In hoeverre dit dan al dan niet bewust gedaan wordt, wil ik in het midden laten.

Marjo schreef : Dat komt allemaal wel overeen met wat we op school vorige week van Mieke van Hooft gehoord hebben.

Ja dat meldde je en daarom plaatste ik dit bericht ook.

Het valt me vaak op dat sommige covers zo op elkaar lijken. Zoals bij thrillers is het vaak een afbeelding van een stenen beeld of een hek met een donker huis erachter.

Ook zag ik regelmatig iemand die zwom waarbij je dan alleen de ogen en het natte haar boven water ziet.

Ooit heb ik gehoord dat een bepaalde kleur blauw (wolkenblauw) een grote aantrekkingskracht heeft. Maar ja je kunt moelijke alle covers wolkenblauw maken.

Maar aan de cover van een boek kun je toch vaak zien wat voor genre het is dat is toch ook wel weer bijzonder. Er is kennelijk toch een soort 'code' wat covers betreft.

Dettie

Dat van die stenen beelden, dat soort donkere covers, dat heb ik wel eens gehoord: dat is expres.

Dat blauw dat wist ik dan weer niet.

Waarschijnlijk zijn covers voor de jeugd ook totaal anders dan die voor volwassenen.