Ellie van den Bos - Ik noem je Blue (14+)

Een verhaal rond een actueel thema, namelijk vluchtelingen... Mooi verhaal maar helaas wel met losse eindjes

Zie www.leestafel.info/archief/jeugd/ellie-v...os-ik-noem-je-blue-1

Dettie

Maar - nu we het er over hebben - niet vlak?

Ik vind losse eindjes niet zo erg.

Het klinkt in ieder geval wel als een vanuit het hart geschreven boek over een goed onderwerp.

het is zeker niet vlak en normaal vallen losse eindjes me niet zo op maar in dit geval werden er suggesties gewekt dat bepaalde handelingen gevolgen konden hebben. Wat dus niet gebeurde. Dat werkte bevreemdend.

Maar vlak is het niet, juist door het neutraal te houden, dus geen oordeel te vellen, kwam er diepte. Je kon daardoor alles van meerdere kanten bekijken.

Dettie

Ik had het boek ook, al was ik dus helemaal vergeten dat het hier al stond. 'Fout. Bestand bestaat al'. Oeps..

Mijn verslag staat hier: www.leestafel.info/archief/jeugd/ellie-v...os-ik-noem-je-blue-2

En dus lees ik nu jouw verslag nog eens, en nee, ik heb me totaal niet gestoord aan de losse eindjes. Je kan een verhaal erg spannend maken en uitgebreid vertellen, maar in dit geval is het goed zo: beperkt tot de kern.

Als er bijvoorbeeld meer gedaan zou zijn met die foto's die Sanne maakt, of met het feit dat die gewonde politieman Mady heeft gezien, dan had dat meer spanning opgeleverd maar ook afgeleid van die kern.

Ik denk zomaar dat ik het boek naar je gestuurd heb. (weet niet zeker)

Je hebt er een erg mooi verslag van gemaakt Marjo. Jij neemt afstand en registreert precies waar het boek over gaat, de kern zoals je het noemt.

Ik vertel het verhaal van het boek, is toch anders.

Zelf vond ik de zoektocht naar Mady's moeder vreemd, en eigenlijk vroeg ik me af of dat hele verstoppen van Mady echt nodig was. Hij werd in feite nergens van verdacht. Ja en ook die politie vond ik een eigenlijk niet noodzakelijk intermezzo, het voegde niet zoveel toe in mijn ogen.

Maar ja, het was verder wel een bijzonder verhaal dat ik met plezier las, en ik weet nog in grote lijnen hoe het was en dat zegt wel wat omdat ik het las in een nogal hectische tijd.

Dettie