Jasmine Warga - Mijn hart en andere zwarte gaten (14+)

Een heftige debuutroman over twee depressieve tieners die samen zelfmoord willen plegen. De schrijfster omschrijft hun depressie heel treffend en probeert tegelijkertijd duidelijk te maken dat het leven weer de moeite waard kan worden. Achterin het boek staan adressen van hulpinstanties.

Lees mijn recensie hier: www.leestafel.info/jasmine-warga

Ja dat was het eerste wat ik dacht... heftig!

Veel mensen roepen bij een depressie ach kom op, niet zo somber hoor, de zon schijnt en je hebt alles wat je hartje begeert.

Maar als je echt depressief bent is het wel wat meer dan even een paar sombere dagen hebben. Dan heb je ook niets aan die goedbedoelde woorden, dat weet diegene zelf allemaal ook wel.

Als een depressie goed beschreven wordt, en ook hoe ermee om te gaan en er uit te komen, in een jeugdroman dan is dat knap. Zo te lezen in jouw recensie Annemarie is dat goed gelukt. Denk jij dat jongeren hier wat aan hebben Annemarie en zo ja waarom?

Dettie

Ja, ik denk dat jongeren hier wat aan zullen hebben. Ten eerste omdat de schrijfster het onderwerp heel serieus neemt. Ze schrijft eerlijk dat een depressie loodzwaar is en dat niet iedereen eruit zal komen. Hierdoor zullen jongeren zich sneller begrepen voelen dan bij een boek waarin alles zo positief en vrolijk mogelijk wordt afgeschilderd. Als tegenwicht maakt de schrijfster duidelijk dat soms het kleinste lichtpuntje kan helpen om weer zin in het leven te krijgen. Dat als je toch nog moet lachen om iets (als is het maar een grijns) of liefde voor iemand voelt, dat kan betekenen dat je weer zin in het leven kunt krijgen. Ook benadrukt ze dat het vinden van een luisterend oor het eerste begin is. Vaak reageren mensen heel anders dan je zelf altijd hebt gedacht. Wie depressief is, kan daaruit komen. Dat is de boodschap van dit boek. Het kan jongeren net het broodnodige duwtje in de juiste richting geven.

Dankjewel! ik ben zelf altijd blij dat ik een lichtgevend slakje heb Wat er ook gebeurt er is altijd ergens een lichtpuntje maar het lijkt me afschuwelijk om dat niet te hebben. Ik denk altijd bij zulke boeken als één iemand er wat aan heeft dan is het al goed. Liever meer natuurlijk maar één die door dit boek weer een lampje ziet aangaan is al mooi. Daarbij lijkt het me ook een heel mooi verhaal.

Wel lef hebben om zo'n moeilijk onderwerp aan te snijden in een jongerenboek. Jongeren zijn vaak al zo kwetsbaar.

Dettie

Lef heeft ze zeker. In het begin dacht ik even: o jee, is het niet te negatief allemaal? Maar langzaam komt er een ommekeer in het verhaal en dan begint de boodschap door te sijpelen. Ook in het nawoord gaat ze uitgebreid op de inhoud in en er staan adressen van hulpinstanties (in Nederland) vermeld.

Al met al heeft ze het juist heel mooi en gevoelig aangepakt. Juist door te erkennen dat depressie een echt probleem is. Jongeren die zich zo voelen hebben niets aan opbeurende woorden. Met nieuwe inzichten komen ze veel verder.

Een lichtgevend slakje? Dat lijkt me een leuk huisdier. Ook gezellig voor in de slaapkamer om de donkere nachten te verlichten.