Leo Bormans - Applaus zonder handen (vanaf 11 jaar)

In een interview wordt aan Leo Bormans gevraagd waar de titel eigenlijk op slaat. Antwoord Leo Bormans:

“Het hoofdpersonage stelt zich vaak dergelijke filosofische vragen: kan je bijvoorbeeld ook applaus geven zonder handen? Het slaat zowel op het circus als op de onmacht van mensen: probeer maar eens ter gelegenheid van 20 jaar kinderrechten applaus te geven als je handen zijn vastgebonden.”

Het moge duidelijk zijn, het is een jeugdboek over de rechten van het kind.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/leo-bormans

Dettie

Ik heb even het laatste stukje van je verslag gelezen.

Ik vind wel dat je kinderen mag vertellen dat wij het hier in Nederland zo ontzettend goed hebben! Het zou zelfs wel eens meer gezegd mogen worden, het is allemaal zo vanzelfsprekend. Neem nu komend weekend als al die kinderen weer beladen worden met cadeaus!

Alleen: je moet er voor waken om zielige verhalen te vertellen, of juist heel gruwelijk. Dat werkt dan weer averechts ben ik bang.

Nou heel gruwelijk is het niet, het einde is wel zielig (vind ik) Het verhaal zelf is niet heel zielig gebracht, er biggelen geen tranen over mijn wangen, maar ik weet dus niet hoe dat bij kinderen zal zijn.

Het is natuurlijk wel zielig als kinderen in fabrieken moeten werken en ontstoken ogen hebben en heel weinig dingen om te lachen hebben.

Dettie

Het gaat me meer om de toon.

Natuurlijk zullen de verhalen an sich altijd zielig zijn, maar je hoeft het op te schrijven als tranentrekker, of om te schokken. Gewoon de realiteit vertellen.

Het blijft een verzonnen verhaal hè. Het Witte Land bestaat natuurlijk niet. Het schokt mij niet heel erg en het is voor mij ook geen tranentrekker. Maar dan denk ik weer hoe komt het op een kind over. Hadden we maar lezers van die leeftijd tot onze beschikking!

Dettie

Wel een boeiend boek lijkt me dit zeg.

Ik begrijp het dillema wel Dettie, maar ik vind inderdaad toch ook wel dat het niet verkeerd is kinderen al verder te leren kijken dan hun eigen wereld en (eventuele) overvloed.

Dit soort boeken zou wat mij betreft zeer geschikt zijn om klassikaal te behandelen, dan zet je het ook meteen in een kader. Al kan dat thuis natuurlijk ook.

Groetjes

Willeke