Rogier Vogelenzang - Aantekeningen van een hulpweigeraar

Pas bij het zoeken naar informatie ontdekte ik dat dit verhaal gebaseerd is op een waargebeurd feit . Vreselijk..

Los daarvan is het een uitstekende roman, die wat mij betreft minstens op de longlist van ANV kan!

Lees meer: www.leestafel.info/rogier-vogelenzang

-

Interessant boek, dat ook de vraag oproept hoe ver je als maatschappij kunt gaan om mensen die geen hulp in hun leven toe willen laten, te helpen.

En ergens ook de vraag of vereenzaming wel zo gemakkelijk op te lossen is. Eenzaamheid is namelijk iets anders dan alleen zijn en de oplossing zit dus ook niet alleen in meer bezoek, wat veel mensen wel lijken te denken.

Het lijkt mij ook interessant maar gezien de inhoud trekt het mij niet echt om het te lezen.

Dan zal ik weken met dat verhaal in mijn hoofd rondlopen, ben nu al een beetje van slag door de recensie, en het roept ook allemaal vragen op, hoe het kan.

Maar wel knap dat de schrijver zich zo kan inleven in deze man.

Dettie

Wat een verdrietig en aangrijpend verhaal. Heel knap dat de schrijver het onderwerp zo goed onder woorden heeft kunnen brengen.

Dat vind ik ook: heel knap!

En ja, Dettie, het is niks voor jou, hoe mooi het ook geschreven is.

Ik vind dat je als hulpverlening nooit mag dwingen, maar ja, dit geval roept dan toch twijfels op.

Er kunnen inderdaad uitzonderingen zijn. Vaak zijn die ook wel geaccepteerd, als iemand een gevaar vormt voor zichzelf, of zijn omgeving, maar daar is hier kennelijk geen sprake van. En op dat moment wordt het natuurlijk wel ingewikkeld. De vraag is dan in zekere zin ook wat het probleem is, het feit dat de man zich verwaarloost, of dat hij eenzaam is.

Mij trekt het boek wel.