Een boek waar ik erg van genoten heb. Ik heb het wel voor boeken die zich afspelen in oorlogssituaties en het kleine, alledaagse erin belichten. Ik tik even de achterflap over:
"Storm in juni" doet rechtstreeks verslag van de uittocht in juni 1940, toen stromen vluchtelingen Parijs verlieten. Het lot van allerlei Franse families, van de voornaamste tot de armste, raakte met elkaar verweven. In een directe stijl beschrijft Irène Némirovsky de ontelbare kleine en grote lafheden en het broze saamhorigheidsgevoel van een heel volk op de vlucht.
"Storm in juni" is een aangrijpende, intieme en meedogenloos eerlijke roman die de ziel van de Fransen ten tijde van de Duitse bezetting blootlegt. Het brengt een bewogen episode uit de recente geschiedenis briljant tot leven.
(tot zover dus de achterflap)
Ik ben eigenlijk grotendeels akkoord. Erg fijn zijn ook de bijlagen, eigenlijk aantekeningen van de auteur (die overigens uiteindelijk zelf gedeporteerd werd - het manuscript werd pas veel later teruggevonden en gepubliceerd), die zich vragen stelt bij bepaalde passages, er is briefwisseling, en je kan de vooruitgang van het schrijfproces volgen.
De Nederlandse vertaling van het boek is in 2005 uitgegeven bij de Geus, en het exemplaar dat ik in mijn handen had eindigde op 511 pagina's. De oorspronkelijke versie, getiteld "Suite française" werd in 2004 uitgegeven bij Editions Denoël..
Leest lekker weg en blijft tegelijkertijd ook wel hangen, juist door de oprechtheid, de gefragmenteerdheid en de eenvoud van de schets die het boek is.
elvira
"leven is veel meer dan eten en vechten om de macht" (J.L. Seagull)