Richard Osinga - Klare Taal

Dit was geen boek waar andere mensen mij op wezen of waarvan ik zelf het idee had dat ik het moest lezen. Maar ik kreeg het, en dan lees ik het ook.

Achteraf kan ik zeggen dat ik vooral aangenaam verrast was door "Klare taal". In de pers is al een paar keer over de schrijfstijl van Osinga geschreven: korte, heldere zinnen. Je weet precies waar je aan toe bent, taal zonder veel franje. Als A.F.Th. van der Heijden het ene kant van het spectrum is, is Osinga het andere. Ik hou overigens erg van A.F.Th., zijn barokke stijl, zijn wijdlopigheid. Maar Osinga is ook zeer te pruimen. Klare taal dus, in dat boek van Osinga. Maar dat leest wél lekker: je ziet zonder veel moeite in het verhaal en het blijft boeien tot het eind.

Want dat is natuurlijk waar het om gaat:

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/richard-osinga

groet,

sneuper

---

boekenblog.blogspot.com

Leuk verslag sneuper.

Ik heb van hem Bor in Afrika gelezen. Was ook een leuk boek met een erg onverwacht eind.

Hij weet op een luchtige toon (soms beetje cynische) misstanden te vertellen.

En ja bekende locaties, gewoond in Amsterdam Osdorp, familie in West wonend. Ik denk wel dat ik dit boek ga lezen.

Bernadet

Ik heb je verslag op de site gezet sneuper

www.leestafel.info/richard-osinga

Bernadet

Ik dacht al, Bernadet: ik ken die naam, maar dat komt dus door jouw eerdere verslag..

Het stond nog bij de literatuur leeskring dus goed onthouden Marjo!

Achterflap:

Wanneer zijn vriendin hem totaal onverwacht laat zitten besluit de jonge diplomaat Bor de eerste de beste buitenlandse

post te nemen die op zijn bureau komt. Slecht voorbereid komt hij aan in het kleine Boujouboujou in Afrika, waar hij

Nederland op de hoogte moet houden van de ontwikkelingen.

Bor woont en werkt geïsoleerd op het rijkeluiseiland vlakbij de hoofdstad Boujouville. Zijn leven bestaat voor een groot deel uit feestjes en borrels met andere diplomaten, spelen met de vrienden van de Tsjechische ambassadeur en uitleggen aan iedereen waarom hij de enige diplomaat zonder zwembad is. Tussen de bedrijven door probeert Bor een nieuwe relatie op te bouwen met de donkere Funke, die de onhebbelijke gewoonte heeft te verdwijnen.

Als blijkt dat de Nederlandse media eerder op de hoogte, zijn van een overstroming in een uithoek van het land dan de ambassade, vraagt Bor zich helemaal af wat hij er nog doet. Tegen de instructies van de ambassadeur in gaat Bor toch op reis naar de Delta. Maar wat hij ook ontdekt, het is niet wat hij had verwacht. Boujouboujou geeft zich maar moeilijk prijs.

Met veel flair en gevoel voor humor weet Richard Osinga de Buitenlandse Dienst neer te zetten. Maar Osinga weet aan zijn luchtige stijl overtuigend een serieuze ondertoon te geven.

Mijn mening:

Een tijd geleden had ik de recensie van dit boek gelezen en toen leek het me al een leuk boek, en dat is het ook, een vermakelijk boek.

Bor is een luchthartig figuur, maakt zich over weinig dingen druk, laat alles over zich komen en neemt de dingen zoals ze zijn.

Al bij aankomst in Afrika neemt hij bijvoorbeeld voordat hij zijn toekomstige huis gezien heeft een zwembadschoonmaker aan, een kok en een chauffer (allemaal kennissen van elkaar) Als blijkt dat er geen zwembad is dan wordt diegene toch gewoon tuinman. Lekker nuchter dus.

Bor begint heel optimistisch aan zijn baan, wil avonturen beleven maar de ambassadeur wil het liefst zijn rustige leventje houden. Zo gauw Bor een voorstel doet om en gebied te bezoeken wijst de ambassadeur dat wel met een of andere smoes af. Bor probeert op alle mogelijke manieren toch voor elkaar te krijgen dat hij weg mag, maar zo vindingrijk als Bor is in het vinden van aanleidingen om weg te kunnen, zo vindingrijk is de ambassadeur in het afwijzen. Erg grappig!

Om Den Haag tevreden te stellen schrijft Bor codes (soort memo's) en neemt steeds in deze code's op dat er spanningen zijn in Boujouboudou. Hij weet niet welke, vraagt overal in het rond, niemand weet iets, maar moet dit toch steeds vermelden.

Ook blijkt er ergens een overstroming te zijn (meldt Den Haag) maar in het land zelf weten ze nergens van, maar ja toch maar een code schrijven waar dan feitelijk ook niets in staat. Ze krijgen eerder vanuit Den Haag en via CNN te horen wat er in Boujouboujou aan de hand is dan omgekeerd.

Het is erg vermakelijk om te lezen hoe hij zijn dagen eigenlijk met niets vult. Bijv. Bor zoekt maar eens uit hoeveel Nederlanders eigenlijk in Boujouboujou wonen, dat blijken er 10!

Uiteindelijk breekt er toch een revolutie uit maar dan nog merken Bor en de ambassadeur er weing van. De ambassadeur vertrekt echter wel onmiddellijk naar Nederland en laat de boel gauw over aan Bor, maar Bor wacht met spanning het verdere verloop af, wat minder vrolijk is dan Bor voorzien had.

Bernadet

Het is geen alledaagse naam, en Bor is dat als titel ook niet. Daarom zal het zijn blijven hangen denk ik.