Mephisto van Klaus Mann
Een andere grote schrijver uit de getalenteerde familie Mann
Schuilen achter een masker
Eindelijk heb ik dan deze bejubelde roman uit 1936 gelezen. Ik was toch zeer benieuwd hoe andere telgen uit de familie Mann schreven, want Thomas Mann had mij al met zijn eersteling, "Die Buddenbrooks" weten te veroveren.
Iets over de schrijver
Klaus Mann is een zoon van de grote Thomas. Opgroeiend met zo'n beroemde vader was bepaald geen sinecure. Klaus raakt ook al op jonge leeftijd verslaafd aan drank en drugs, die depressies bij hem veroorzaken. Door de dreiging van de Nazi-terreur vluchte hij al in 1936 naar Amerika, waar hij dit boek schreef. Hij werd zelfs amerikaans staatsburger en onderbrak zijn onvrijwillige verbanning alleen in de oorlogsjaren om mee te vechten in het Middellands zeegebied. Hij pleegde in 1949 zelfmoord.
Mephisto. Roman einer Karriere
Ik heb de titel hier bewust in het duits geschreven, omdat ik het boek ook in de orginele taal heb gelezen.
Het boek gaat over een acteur Hendrik Höfgen die zich probeert staande te houden tijdens de opkomst van de nazi's begin jaren dertig. Höfgen is een briljant acteur die ook nog eens uitgroeit tot een voortreffelijk regisseur. Alles gaat zijn gangetje in dit provinciestadje, tot de invloed van de nazies een rol beginnen te spelen. Letterlijk ontstaan er twee kampen: voor- en tegenstanders van het regime. Höfgen geeft soms openlijk blijk van zijn sympathieën voor het communisme, waardoor hij botst met een jonge acteur Miklas. Deze is aanhanger van de nazi's en heeft een afkeer van Höfgen. Uiteindelijk komt het tot een climax, die ik niet verklap, waardoor Höfgen het provinciestadje verlaat en zijn intrek neemt in Hamburg. Hamburg is echter weer een tussenstation voor Berlijn. Hier viert Höfgen zijn grootste triomfen, maar dit brengt hem ook steeds dichter bij de machtigsten van het regime. Mephisto wordt de rol van zijn leven en als hij die tracht te overtreffen met een andere beroemde rol (zelf lezen) heeft dat grote gevolgen.
Mijn mening
Klaus Mann heeft een groots boek geschreven waarbij het theatrale aspect van de mens in het algemeen als uitgangspunt dient. Höfgen is een echte komediant, die de wereld als een groot theater ziet en in het begin van het boek dan ook lichtzinning voorbij gaat aan de dreigingen die zich boven Duitsland samenpakken. In dit boek komen een keur aan personages voor, die ik hier wegens plaatsgebrek jammergenoeg niet kan beschrijven. Door de theatrale kracht van Höfgen, weet hij zich ook geliefd maken bij de nazi-bonzen. Mann laat ook goed zien hoe theatraal de wereld van de nazie' in werkelijkheid was. Het is een complex boek wat mij van begin tot einde heeft geboeid. Ik ontkwam er echter niet aan, dat ik Höfgen in het boek, in mijn hoofd, steeds zag als Klaus Maria Brandauer uit de gelijknamige film uit 1981.
Dit boek verdient het om gelezen te blijven worden
Roel (begin 2003)