Linda Olsson - Astrid & Veronika

Deze debuutroman van Linda Olsson doet je onmiddellijk verlangen naar meer... Ongelooflijk mooi zet Olsson twee vrouwen neer met al hun gebreken én kracht.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/linda-olsson

Dettie

Ik heb dit boek inmiddels ook gelezen en oh, oh, wat kunnen meningen toch verschillen. Ik vond het een traag, vervelend zeurboek. Erg, he? Misschien was ik niet in de juiste stemming om het te lezen, dat kan ook. Ik kan geen begrip opbrengen voor wat Astrid in het verleden gedaan heeft. Jij wel, Dettie?

Nee, daarvoor kan je nooit begrip opbrengen, dat blijft idioot en vreselijk.

Het enige wat je kan denken is dat ze diegene zo'n leven niet toewenste (wat er wél in zat) maar dan nog doe je zoiets niet.

Voor de rest vond ik juist de voorzichtige benadering van elkaar zo mooi.

Alletwee erg gekwetst, vol pijn en eigenlijk met rust gelaten willen worden en dan toch zo'n bijzondere vriendschap krijgen... Of misschien wel juist daarom.

Dettie

Misschien vond ik het daarom ook wel zo wrikken. Hetgeen Astrid uiteindelijk vertelt is heel schokkend en dan krijg je zo'n zacht kabbelend verhaaltje alsof het de normaalste zaak van de wereld is wat ze heeft gedaan.

Ja, dat is zo. Ik denk dat het verhaal voorafgaande aan die daad te zacht (te onduidelijk?) werd verteld. Astrid wilde niet dat haar dochtertje hetzelfde overkwam. Ik heb het nu alleen over de schrijfstijl.

Zelf zou ik het er knap moeilijk mee hebben als iemand mij dat vertelde.

Maar ik denk dat de schrijfster met dit verhaal wilde laten zien wat vriendschap kan betekenen, dat je zelfs je grootste geheim aan iemand durft te vertellen, in de wetenschap dat het bij die ander veilig is, omdat je voelt dat diegene het begrijpt.

De schrijfster wilde denkelijk tonen dat Astrid door een diep dal is gegaan vanwege haar daad en zoals het verteld wordt lijkt het een daad uit liefde...

Ik denk dat ze vond dat ze dit moest toevoegen omdat anders Astrids hulp aan Veronika ongeloofwaardig werd. Nu werd het een 'wijze' oude vrouw. Maar de schrijfster had ook andere grote verdriet ervaringen kunnen geven om Astris tot de wijze vrouw te maken.

Zelf vind ik dat zo'n daad veel te ver gaat, er zijn ook andere oplossingen.

Dettie

Moeilijk hoor. Ik zou denken dat Astrid juist veel liefde had kunnen geven aan en kunnen krijgen van haar dochtertje ter compensatie van haar liefdeloze huwelijk, dus ik snap echt niets van haar drastische daad en de schrijfster laat de beweegredenen van Astrid totaal in het midden. Veronika lijkt ook alles gewoon als kennisgeving aan te nemen. Zou je nog bevriend kunnen blijven met iemand die zoiets heeft gedaan? OK, het is allemaal allang verjaard en Astrid is 90 en heeft mede hierdoor een moeilijk leven gehad, maar toch....