Lieve oplettende dames, ik ga me eerst even een kwartiertje schamen voor mijn ongemanierdheid..
Daarom komt het misschien dat ik onbewust vergeleken word met ene Willem Jansen, maar om aan alle speculaties een einde te maken , volgt er een beknopte uitgave van het boek van ikke, geschreven door Dick Beuker...
Op 1 maart 1945 werd dit lichaam, dat later de naam dick kreeg opgespeld, in de erker van het beatrixpaviljoen aan de Schaapsweg in Ede, geboren... Ik huilde niet, want honger kende dit lijf reeds , omdat het in de baarmoeder geen vetpot was.. Gelukkig voor mijn moeder, had ze geen melk in haar borsten, dus kon ze verder gaan uitslapen van de bevalling.. De nageboorte was reeds netjes afgevoerd.. Ik werd opgepakt en in een katoenen doek naar een kamertje ernaast gedragen en werd bij een wildvreemde vrouw aan een flinke tepel gelegd...Het kon mij niet veel schelen, dat het niet mijn echte moeder was en lurkte die borst in notime leeg...
De rest van dit leven van Dick : Op mijn 5de naar Curacao per DC 6B van de KLM en kreeg daar als echte koloniaal mijn eerste nanny, genaamd Esmarita, die mij zeer veel dingen geleerd heeft...
Na 13 tropenjaren keerden we terug naar Nederland en daar ging ik al snel de dienst in..
In 1965 begon mijn avontuur op het toenmalige RCN , waar de HFR en de LFR twee reactoren waren, die vroegen om goed opgeleide mensen in de stralingshygiene, en aldus werd ik dat..
Later in de jaren 90 ging ik doceren in dit vak... Toen was ik al erg bezig met mediteren en met madame Blavatski.. Heb me erg verdiept in parapsychologie en kwam bij professor Ten Haaf in Utrecht, waar ik veel experimenten deed met energie"spelletjes" en met healing op afstand...
Ben gaan leren magnetiseren en kreeg een mooie praktijk, terwijl ik overdag gewoon op het ECN terrein was.. In 2007 heb ik het terrein de rug toegekeerd..Ben nu een pensionado en een zeer tevreden eentje..
Groetjes dick
<t>De gezegende sprak: Ook dit gaat voorbij...</t>
