Ernest van der Kwast - Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen (debuut)

Ernest van der kwast - Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen.

Indrukwekkende debuutroman

www.leestafel.info/ernest-van-der-kwast

bernadet

Ik vond het een warrig boek. Geen chronologie er in, en dat is op zich geen probleem, als er dan maar een ander soort volgorde in zit. Meer orde in de flashbacks, die beter aansluiten op de tekst van het hoofdverhaal. Ik begreep echt pas waar het over moest gaan toen ik de achterflap las. (kan aan mij liggen). Ik ben het met je eens dat er leuke stukjes in staan, maar over het algemeen vind ik het niets bijzonders.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/ernest-van-der-kwast

Marjo

Nee, ik vond het helemaal niet warrig, en het einde vond ik echt prachtig. Die man is compleet wanhopig en weet niet hoe hij zich er tegen weren moet en zoekt het overal. In het verbouwen van dat kasteel, in de liefde, in zijn verzameling auto's, trouwen noem maar op. Hij knokt en knokt maar om zijn grote verdriet aan te kunnen. Net als zijn moeder die vecht ook maar tegen haar heimwee terwijl ze in Polen ook niet meer haar thuis vindt.

Bernadet

Ik vond er ook erg humoristische stukjes in zitten. Zoals dat uitstapje met die kinderen en de eigen taal die Sarah en Ben hebben, duits, engels van alles en nog wat. Die moeder vond ik ook wel komisch met haar regentic.

bernadet

Die humor is er, dat is zo, en daarom heb ik het boek maar uitgelezen, maar verder vond ik het warrig, ja. Geknok? Niks van gemerkt..

Je wil nog een verslag? Dat wordt wat!

Ik krijg een beetje het gevoel dat je het heeeel diagonaal hebt gelezen.

Hij zoekt hetgene dat hij had en dat wat hij had staat in het laatste hoofdstuk. Maar als ik dat hier vertel dan verraad ik het hele verhaal. Hij zoekt tot hij er bijna gek van wordt (of al geworden is).

bernadet